OVEE DE LINEAIRE SPECTRA DEE ELEMENTEN. 77 



het gemiddelde. Gaat men nu die coïncidenties na, dan blijkt het wel, dat 

 verscheidene van elkander afhankelijk zijn ; maar ook bij de berekening van 

 het gemiddeld aantal zijn alle van elkander afhangende coïncidenties ieder voor 

 zich medegeteld. 



Volgens de vorige paragraaf bevat de grootste term van de uitdrukkingen 

 voor de waarschijnlijkheid van 5 tot en met 10 coïncidenties bij toepassing 



van de formule (22) -jl ; dit is dus ook het geval voor het gemiddelde 6,6 



\A 

 als S = 1,00. Daarentegen bevat de grootste term van de uitdrukkingen voor 



/ (h* 

 de waarschijnlijkheid van 1 1 tot en met 20 coïncidenties I "T ; dit is dus ook 



het geval voor het waargenomen aantal coïncidenties 18. Vergelijkt men nu 

 voor d = 0,20 het gemiddeld aantal met het waargenomen aantal, dan vindt 

 men dat de grootste term in de uitdrukking voor de waarschijnlijkheid van 



het gemiddelde aantal — bevat, en de grootste term in de uitdrukking voor de 

 waarschijnlijkheid van het waargenomen aantal 



Ui 



Zouder twijfel is daarom de waarschijnlijkheid, dat deze coïncidenties van 

 verschillen aan toeval toegeschreven moeten worden, zeer klein. Bovendien 



W 



vindt men nog, dat de waarde van -j zeer merkbaar toeneemt als S kleiner 



wordt. 



Ik heb ook de verschillen gevormd van de golflengten. Men vindt dan de 

 volgende coïncidenties van verschillen : 



3— 5 = 372,0 7—10 = 88,5 10—12 = 28,0 

 4 — 11 = 371,2 8—13 = 87,5 8— 9 = 27,5 



3 - 4 = 238,9 9—12 = 50,0 11 -13 = 22,5 



5—11 = 238,1 8—10 = 49,5 9—10 = 22,0 



7—14=135,0 7— 8=39,0 



5— 7 = 134,1 10—13 = 38,0 



4— 5 = 133,1 9—11 = 37,5 



Stelt men in (22) en (23) « = 12 en J = 2863,1, dan krijgt men het 

 volgende. 



