OVER DE LINEAIRE SPECTRA DER ELEMENTEN. 



83 



voor, dat de VoGEL'sohe lijnen werkelijk waterstof-lijnen zijn, maar dat de 



golflengten ervan niet met groote nauwkeurigheid bepaald zijn. Hierin zou 



W 

 dan de radon liggen, waarom y "^o^i" waarden van S tussclien 1,00 en 0,20 



weinig toeneemt als (^ kleiner wordt, en zelfs een enkele maal merkbaar afneemt. 



Men zou grootere waarden voor S kunnen kiezen, maar dan wordt (Jgrooter 

 dan het kleinste verschil van twee trillingsgetallen. 



41. Het onderzoek bij kalium heeft ook een uitkomst opgeleverd, die gunstig 

 is voor de meening, dat in het kalium-spectrum som- en verschillijnen voor- 

 komen. 



Verschillende waarnemers hebbeu zich met het kalium-spectrum bezig ge- 

 houden, o. a. Thalèn, Huggins, Kirchhoff, Lecoq de Boisbaudean, Liveing 

 en Dewak, en Lockyer. 



Tusschen de bepalingen van deze waarnemers viudt men kleinere en grootere 

 verschillen, zouder dat het gemakkelijk uit te maken is, aan welke bepalingen 

 men de grootste nauwkeurigheid moet toeschrijven. 



Ik heb daarom op de tabel kalium naast elkander geplaatst de golflengten, 

 zooals zij door hen zijn gevonden en de hieruit berekende trillingsgetallen ; 

 van deze trillingsgetallen heb ik het gemiddelde genomen en zoo een spectrum 

 van 47 lijnen gevormd. De coïncideerende verschillen der trillingsgetallen vindt 

 men in de overige kalium-tabellen. 



Stelt men in de uitdrukkingen (22) en (23) « = 45 en ^ = 1175,21, dan 

 vindt men, dat men volgens (22) gemiddeld 1202,5 S en volgens (23) gemiddeld 

 1281,4 3 coïncidenties kan verwachten. 



Men krijgt het volgende lijstje: 



