2 OVER DE DUBBKLLIJNEN IN DE SPECTRA VAN 



Heeft men primaire trillingen met trillingsgetalleu «, /:?, j^, p, q, r en s, 

 terwijl /? — a evenals y — /^ kleine waarden hebben, dan krijgt men natuurlijk 

 de volgende groepen, elk van drie lijnen : 



Het is duidelijk dat, als eenmaal het bestaan van combinatie-trillingen wordt 

 aangenomen, nog op velerlei wijzen het voor den dag komen van een reeks 

 dubbellijneu of drievoudige lijnen kan worden verklaard. De dubbellijnen kun- 

 nen ook verschillijnen zijn; het is mogelijk dat sommige dubbellijnen tot de 

 secondaire, andere tot de tertiaire lijnen behooren ; enz. Maar altijd zal men 

 tusschen de trillingsgetallen van de leden der dubbellijnen, die tot dezelfde 

 reeks behooren, hetzelfde verschil /? — a moeten vinden. 



2. Dergelijke reeksen dubbellijnen zullen waarschijnlijk in een groot aantal 

 spectra bestaan; maar zij treden niet altijd duidelijk op den voorgrond, doordien 

 de leden van een dubbcllijn omgeven worden en gescheiden door andere lijnen. 



Toen ik naging, bij welke spectra men onmiskenbaar een reeks dubbellijnen 

 vindt, viel mij het aantal gevallen niet mede. Duidelijk uitgesproken is het 

 verschijnsel, zoover ik weet, slechts in de spectra van natrium, magnesium, 

 aluminium en thallium; van dit laatste element is dit eerst bekend sedert het 

 onderzoek van CoiiNU, waarop ik straks terug kom. 



Toch scheen het mij wel de moeite waard te onderzoekeu, of in die bekende 

 gevallen de waargenomen golflengten de verklaring toelaten, welke ik hierboven 

 aanduidde; en dus met andere woorden, of de waargenomen golflengten het recht 

 geven te meenen, dat het verschil tusschen de trillingsgetallen van de leden 

 eener dubbellijn voor ile geheelo reeks constant is. 



3. Om dit te onderzoeken is het niet voldoende uit de waargenomen golf- 

 lengten eenvoudig de trillingsgetallen te berekenen en de verschillen der tril- 

 lingsgetallen te vormen. Want men kent de golflengten niet volkomen nauw- 

 keurig; het is zelfs moeielijk uit te maken, welke nauwkeurigheid men aan een 

 zekere golflengte-bepaling mag toeschrijven. Bovendien, als men in alle golf- 

 lengten een mogelijke fout (jp aanneemt, dan hangt de mogelijke fout in het 

 berekende trilliugsgetal nog af van de grootte der golflengte. De afwijkingen, 

 die de verschillen der trillingsgetallen vertoonen van een constante waarde, 

 stellen ons niet dadelijk in de gelegenheid te beoordeelen of zij grooter zijn 

 dan bestaanbaar is met de nauwkeurigheid, welke wij aan do golflengte bepa- 

 lingen wenschen toe te kennen. 



