6 OVER DE DUBBELLIJNEN IN DE SPECTRA VAN 



Hierin stelleu Aj eu Aj de golflengten voor van de leden eener dubbellijn ; 

 h is de golflengte van een waterstof-lijn (van G' tot S van Huggins). 



CoRiS'U vergenoegt zich met de mededeeling van deze empirische formules; 

 hij geeft niet de rechtstreeks door hem gemeten golflengten, wat ik met het 

 oog op mijn onderzoek betreur. Alleen zegt hij dat de afwijkingen tusschen 

 de waarden, uit de empirische formules voortvloeiende, en de gemeten waarden 

 binnen de grenzen der waarnemingsfouten vallen. Gelukkig voegt hij er uit- 

 drukkelijk bij, dat voor de golflengten der waterstof-lijnen de waarden gebruikt 

 zijn, welke Huggins heeft gevonden, terwijl hij zelf in een ander stuk * de 

 waarden van Huggins (ter vergelijking met de door hem zelven bepaalde) mede- 

 deelt. Er kan dus althans geen twijfel zijn omtrent de waarden van de groot- 

 heden h, in die empirische formules. 



Ik heb dan ook de golflengten der 7 dubbellijnen uit die empirische formules 

 berekend ; men vindt de uitkomsten in de tabel voor aluminium. Deze zijn 

 bevredigend in overeenstemming met de teekening, welke CoRNU van dit ge- 

 deelte van het aluminium-spectrum geeft. 



Ik kwam tot het vermoeden, dat er wel meer dubbellijnen in het spectrum 

 van aluminium zouden voorkomen, hoewel in de opgaven van Katser daarvan 

 niet veel te bespeuren was. Maar in de tafels van Report Br. Ass. 1884, 

 p. 356 vond ik er verschillende ; onder deze ook, die klaarblijkelijk identisch 

 waren met eenige van de dubbellijnen, waarop CoRNU meer in het bijzonder 

 de aandacht had gevestigd. 



In de tabel aluminium vindt men een reeks van 11 dubbellijnen; wanneer 

 verschillende waarnemers dezelfde dubbellijn onderzocht hebben, zijn de metin- 

 gen van allen opgenomen. 



Terwijl in het spectrum van natrium de D-lijnen, en in het spectrum van 

 magnesium de i-lijnen aangewezen waren tot het berekenen van het constante 

 verschil tusschen de trillingsgetallen, bestaat er hier zulk een aanwijzing niet. 

 Ik heb daarom een min of meer willekeurigeu greep gedaan, en de bepalingen 

 van Hartley en Adeney omtrent de l^te en de 2'^'^ groep als de meest ver- 

 trouwbare beschouwd. 



Bij vergelijking van de kolom B met de kolom D zal men moeten erkennen, 

 dat in geen enkel geval de afwijking een bedrag heelt, hetwelk zich verzet 

 tegen de meening, dat het verschil tusschen de trillingsgetalleu der dubbellijnen 

 constant is. 



• CORND, Sur Ie spectra ultra-violet de l'hydrogène, Journal de Fhyiique 5 [2], p. 353 (1886). 



