25 



De dreggen, die op de stoombarkas bij voorkeur door ons ge- 

 bruikt werden, waren de zoogenaamde groote (31 en 25 kilo), 

 vervaardigd volgens het model in Wyville Thomson's: Depths 

 of the Sea. Behalve de beide groote, waarvan de een aan den 

 bovenrand eenvoudig rond , de ander in mesvorm (met eene 

 opening van 21 bij 75 centimeter) was afgewerkt (zie Fig. 1), 

 waren er nog twee kleinere dreggen bij ons in dienst, door 

 het Utrechtsclie Zoölogische Laboratorium tijdelijk tot dat doel 

 afgestaan. Zij waren te licht om op grootere diepten gemakkelijk 

 bruikbaar te zijn , bewezen echter op tochten met de vlet in 

 oiidiep water uitstekende diensten. Veel nut ondervonden wij 

 ook van de sleepstaaf en het sleepkruis , omtrent welke wij bij 

 Marion en Lacaze Duthiers (die deze bij hunne dreggingen aan 

 de zuid- en westkust van Frankrijk herhaaldelijk gebruikten) 

 zooveel goeds vermeld hadden gevonden. De eerste bestaat uit 

 een enkelen zwaren bout, één meter lang; de tweede uit twee 

 lichtere, in het midden tot een kruis aaneengeklonkene, 75 centi- 

 meter lange ijzeren bouten , die aan de onderzijde van 14 en 

 10 dicht bijeengeplaatste ijzeren oogjes voorzien zijn , waarin 

 talrijke bundels fijngeplozen touw bevestigd worden (Fig. 2). 

 Slepen deze langs den bodem der zee (de staaf aan de beide 

 uiteinden , het kruis alleen in het midden met de uitgevierde 

 lijn in verbinding), zoo geraken tallooze levende wezens, die 

 niet tijdig dit gevaarte hebben weten te ontwijken , in de dichte 

 franje van het touwwerk verward en worden op die wijze dikwijls 

 gemakkelijker buit gemaakt dan met de dreg, die een veel 

 aanzienlijker procentgehalte ballast in den vorm van zand, 

 modder, etc, mede naar boven brengt. Ten slotte moet nog 

 melding gemaakt worden van het pelagische net, waarmede, 

 wanneer de gelegenheid gunstig was , vooral Medusen, Crustaceën- 

 larven enz. in geheel ongedeerden toestand verkregen werden. 

 Het net was geconstrueerd volgens schriftelijke opgaven door 

 prof. Marion te Marseille daartoe aan de commissie verstrekt. 

 De vorm was in hoofdzaak die van een uit fijn gaas vervaar- 

 digde fuik, achter in welke een zoogen. suikerflesch door middel 

 van kurk werd drijvende gehouden (Fig. 3). 



