regenwater te pompen en die beesjes voor een Mikroscopium 

 te brengen." Was Swammerdam's Water-luis ongetwijfeld een 

 Daphnia (waarschijnlijk Daphnia pulex om de roode kleur 

 en de vind-plaats) zoo verwondert het zeker niemand, dat 

 Blankaart zijn regenbak-luis „anders bevonden" heeft. Zijn 

 teekening en beschrijving moeten n, 1. wel op een Cjclops- 

 soort betrekking hebben, „de hoorntjes waren niet dubbelt, 



doch mede doornachtig en uit verschelde leedjes bestaande" 



„ als het lichaam agter op zyn engste wierd , spleet dezelve 

 (de zeer lange staart) in twee deelen ; uit het midden dezer 

 verdeelinge quamen wederom twee andere staarten" enz. „Het 

 onderlijf scheen uit een groote menigte vinnetjes oft pootjes 

 te bestaan " enz. „ Sy swemmen met horten sig voort- 

 stootende: en als sy van het swemmen ophouden, sinken sy 

 met de kop voor over na om laag toe , en , al swemmende 

 hervattende, swemmen sy weder na boven toe." „Die van 

 deze beesjes veele in hare bakken hebben , smijten een Zeelt 

 in de bak." 



Wat Leeuwenhoek ^) mededeelt is vooral daarom merk- 

 waardig , omdat hij het eerst de Nauplius-Iarven der Cyclopsen 

 heeft gezien. De beschrijving en vooral de afbeelding duiden 

 zonder eenigen twijfel een Cyclops aan , zoo zelfs , dat het niet 

 geheel onmogelijk zou zijn (wanneer men althans wilde aanne- 

 men , dat de furcaal-stekels in juiste verhouding waren aange- 

 geven) de soort te herkennen. „ De Eyeren aan een van soo 

 een Dierke hadden een vlakje in 't midden, en buyten om dat 

 vlakje was het helder, daar integendeel de Eyeren van een ander 

 Dierke uyt den groenen my voorquamen. Des anderen daags 

 vermisten ik eenige van de Eyeren , van de geene die in 't mid- 

 den een plekje hadden , ende nog eenige uren daarna , waren 

 alle de Eyeren van de staart , en ik sag de schorssen van de 

 Eyeren door het water drijven ende daar benevens ook ver- 

 scheyde kleine dierkens, die van de groote waren, 

 als uyt soodanige Eyeren konden voortkomen. 



') Antoni van Leeuwenhoek. Sevende Vervoig der Brieven. Tot Delft. 1702. 



