maar alle de Dierkens, scliooii \an een ende de 

 selve groote waren, quamen met liet nette maaksel 

 van de Moeder niet overeen, waaruyt ik mij niet ten 

 genoegen konde voldoen." 



Nog deelt hij van de larven mede „ dat de Dierkens lang- 

 saam met horten , haar in 't water verplaatsten." 



Als Leeuwenhoek een moeder „ met alle haar jonge Dierkens " 

 in een schoon glaasje met water geplaatst had, kon hij na eenige 

 dagen geen enkele larve meer onderscheiden , „waaruyt ik in ge- 

 dagten nam , of niet wel de Moeder door gebrek aan voetsel 

 hare jongen hadde opgegeten." 



Had Leeuwenhoek zelf kunnen teekenen , dan was hij zeker 

 genoodzaakt geweest, de Dierkens (de larven) nauwkeuriger op te 

 nemen : nu missen wij bij hem elke beschrijving en zoo wordt 

 het verklaarbaar, hoe latere auteurs (O. F. Muller enz,) , die 

 wel de Nauplius-vormen kenden, maar nooit hadden gezien , hoe 

 zij zich ontwikkelden , deze voor zelfstandige diervormen konden 

 houden. ^) 



Ook zonder beschrijving en afbeelding is daarom toch 

 Leeuwenhoek's naam voor altijd aan de ontwikkelingsgeschiedenis 

 der Entomostrake Crustaceen verbonden , evenals die van Mar- 

 tinus Slabber ^) , die omgekeerd de Nauplius-larven van Cirri- 

 pedien zeer goed teekent en beschrijft, maar niet geweten heeft 

 in welke betrekking zij tot die Crustaceen zelve stonden. Voor 

 de vrij levende Copepoden van onze Fauna is deze ook nog 

 daarom voor ons van belang, omdat hij twee marine vormen 

 van deze groep beschrijft, n.1. Harpacticus chelifer O. F. Muller 



') Leeuwenhoek's teekenaar heeft waarschijnlijk de Nauplius-larven niet 

 kunnen afbeelden, als wij bedeuken, dat hij met de Cyclopsen zelve al moeite 

 had. „Ik hebbe goet gedagt soo een verhaalt Dierke, met desselfs aan het lighaam 

 dragende Eyeren te laten afteykenen, so veel als het den Teykenaar, na alle 

 desselfs vermogen heeft konnen navolgen, want als ik het Dierke buyten het water 

 plaatste, konde men weynig ofte geen deelcn perfekt bekennen, soo dat het afge- 

 teykent is, soo als het in 't water beslooten lag." 



2) Martinus Slabber. Natuurkundige Uitspanningen. Haarlem 1778. Pag. 

 43 en 63. 



