16 



mentes"; wanneer ik de eindborstels meerekende kwamen zij ter 

 nauwernood tot aan het begin van het derde thoracaalsegment ^). 

 Met al de borstels , zooals zij op de verschillende leden geplaatst 

 zijn , geef ik van deze anten een afbeelding op Plaat II in 

 fig. 1. De tweede anten heeft zooals Claus zegt breede en korte 

 leden : het eerste lid draagt behalve enkele uiterst fijne haartjes 

 drie borstels , het tweede lid aan den binnenkant talrijke fijne 

 haartjes, aan den buitenkant één borstel, het derde lid eveneens 

 aan den binnenkant fijne haartjes en aan den buitenkant zes 

 borstels, terwijl op de grens van het derde en vierde lid twee 

 langere borstels geplaatst zijn ; ook het vierde lid draagt talrijke 

 fijne haartjes aan den binnenkant en zeven lange borstels aan 

 het einde (Plaat II, fig. 2). De lip vertoont 11 a 13 tandjes, 

 die weinig van elkander in grootte verschillen (fig. 3). De 

 mandibel (fig. 4 en 4*) eindigt in 11 grootere en kleinere spit- 

 sen, waarvan de binnenste als „ fadenförmiger Anhang" kan be- 

 schouwd worden ; haar korte palp draagt twee zeer lange en 

 één korteren en fijneren borstel (fig. 4). De maxil „ niit kurzem 

 und breitem Taster, der fast an der Spitze des Kautheils einge- 

 lenkt ist" is in fig. 5 afgebeeld. Het kauwgedeelte eindigt in 

 vier tanden , waarvan de binnenste iets lager staat ; bovendien 

 daaagt het op een kleine verhevenheid nog vier tanden en 

 naar beneden toe een korteren en langeren stekel; de maxil- 

 laarpalp draagt aan zijn top drie stekels , en lager (volgens 

 Claus op een anderen tak) vier lange borstels. De niaxillaar- 

 pooten zitten dicht naast elkander en zijn zeer gedrongen 

 gebouwd. Op beide paren zijn de borstels sterk ontwikkeld en 

 bijna alle duidelijk behaard. Aan den binnenste zijn de afzon- 

 derlijke leden moeilijk te onderscheiden, aan den buitenste ge- 

 makkelijker. (Zie fig. 6.) De roeipooten zijn eveneens korter en 

 meer gedrongen gebouwd , dan bij de meeste andere soorten ; 

 aan de verbindingsranden der afzonderlijke leden dragen zij fijne 

 stekels, bovendien boschjes fijne haren op de twee onderste leden 



') Daar het eerste 'J horacaalsegment met den ko)i tot een Ccphalothorax 

 vergroeid is, is het derde Thoracaalspgnient het tweede vrije. 



