23 



gegeven wordt. Ik heb daarom van dezen poot bij een sterke 

 vergrooting een teekening gemaakt, die als fig. 13 op plaat III 

 is opgenomen. 



9. Temora Clausü N. ap. Plaat IV en V. 



a. Het wij^e. De lengte was bij de verschillende exem- 

 plaren iets minder dan 2 m.m. : enkele vond ik echter kleiner 

 tot 1.6 m.m. toe. De verhouding van lengte en breedte 

 was als 3.4 : 1. Opmerkelijk was aan den lichaamsvorm: 1°. het 

 voorkomen van korte rostraal-stekels aan den kop (zie fig. 3 

 op plaat IV) en 2°. de wijze, waarop het laatste thoracaal- 

 segment aan beide zijden in een vleugelvormig aanhangsel ein- 

 digt (zie fig. 11 en 15 op plaat V). Deze aanhangsels dragen 

 aan den rand eenige fijne haartjes en zijn waarschijnlijk bij de 

 paring van dienst. Het cephalothorax-gedeelte van het lichaam 

 bestaat uit zes duidelijke segmenten , waarvan het eerste den 

 kop , de vijf volgende den thorax voorstellen ; het laatste thora- 

 caal-segment is smal , maar duidelijk als afzonderlijke ring her- 

 kenbaar. Het abdomen bestaat uit drie segmenten en de furca, 

 het laatste abdominaal-segment is voor een deel gespleten en 

 verlengt zoo oogenschijnlijk de furca. Het eerste abdominaal- 

 segment draagt de genitaal-openingen onder een klepje (fig. 11. «.) 

 en bezit aan de buikzij bovendien een verdikten ring, als aandui- 

 ding van uit twee segmenten te bestaan (fig. 11. b.). De antennen 

 van het eerste paar zijn 24-ledig en reiken tot even over het 

 genitaal-segment. (Plaat IV, fig. 1.) Van de onderste af aan nemen 

 de leden vrij regelmatig in lengte toe en in breedte af. Het 

 aantal borstels is verschillend op de verschillende leden. Naar 

 het midden toe worden zij aanzienlijk langer en zwaarder, ter- 

 wijl de uiterste leden weder veel fijner borstels dragen. Opmer- 

 kelijk is het korte stompje, dat als een 25"° lid aan het 24=*'= 

 bevestigd is ; ik heb dit niet als lid meegeteld , omdat de borstels , 

 waar het laatste lid der antennen bij Copepoden gewoonlijk mee 

 eindigt, niet boven op dit stompje, maar er naast, als 't ware 

 er rondom geplaatst zijn. (Plaat IV, fig. 1. a.) Overigens is 

 het Noorkonien xan zulk een afgeknotten en dikken borstel, 



