47 



met talrijke kernen, te midden waarvan het borsteltje ontstaat, 

 dat dan bij verderen groei het protoplasma meer en meer op 

 den bodem van den folliculus terugdringt. (Zie zijne afbeelding, 

 pi. XLV, fig. 5). 



Zulke folliculi , waarvan de kleinste nog geen spoor van 

 borstel bevatte, zijn in den regel in de nabijheid of tegen den 

 wand van bloedvaten gelegen en dan niet te onderscheiden van 

 de blaasvormige aanhangsels (waarover later) dezer laatste, die 

 liier in den regel talrijk zijn. Deze aneurysmata of vaatuitzet- 

 tingen zijn gekenmerkt door hun groot aantal kernen , volgens 

 Claparëde het product van de vermenigvuldiging der vaatwand- 

 kernen , en stemmen dus in dit opzicht met de borstelfollikels 

 overeen , die hij dan als zulke afgesnoerde vaataanzwellingen 

 beschouwt. 



Evenmin als Perrier ^) kan ik mij met deze voorstelling ver- 

 eenigen en zie in de borstelfollikels zakjes, onafhankelijk van 

 het vaatstelsel , met ware cellen bekleed , die als matrix van 

 den borstel fungeeren. d'Udekem ^) schijnt 't eerst deze cellen 

 gezien te hebben , ofschoon hij hare beteekenis niet juist heeft 

 begx'epen. Zij vallen terstond in het oog (fig. 7) door haar groote 

 glinsterende kernen met kernlichaampjes en zijn ten getale van 

 4 of 5 zichtbaar. 



De basis van den folliculus wordt altijd door eene groote 

 cel ingenomen en men ziet aan het daaronder gelegen dikke ge- 

 deelte van den borstel eene eigenaardige streping, die duidt op 

 eene afzetting der chitine des borstels als vezels, in verband 

 met de streping , aan de oppervlakte van volwassen borstels 

 waargenomen. Indien men zulk een borstel blootstelt aan de 

 inwerking eener sterke oplossing van caustische potasch , treedt 

 deze streping nog sterker voor den dag, zoodat dan het vrije 

 uiteinde in duidelijke vezeltjes schijnt uit te loopen; zij vertoonen 

 hierin eene sterke toenadering tot de eveneens uit vezelen opge- 

 bouwde cuticula. 



') Nouv. Arch. du Museum 1872, p. 22. 

 ^) Mémoire sur les Lombricins, pi. IV. 



