59 



ter ^) eu d'Udekem ^) nog den moed hadden eene nieuwe, he- 

 laas minder juiste , ten beste te geven. 



Claparède zegt dat niet altijd het epithelium van het seg- 

 mentaal-orgaan uit afzonderlijke cellen bestaat, en hierin stem 

 ik met hem overeen, gelijk blijkt uit fig. 12, waar men een 

 korrelig protoplasma ziet, dat hier en daar een weinig naar 

 binnen schijnt te springen en van duidelijke kernen voorzien is. 

 Dat hij evenwel op eene dwarse doorsnede nooit meer dan ééne 

 kern waarnam , moet , mijns inziens , worden toegeschreven aan 

 de richting der snede, niet aan het maaksel van den wand in 

 het segmentaal-orgaan, waarin gewoonlijk een paar kernen in 

 hetzelfde horizontale vlak liggen. 



Men ziet in fig. 8 , dat het segmentaal-orgaan w^ordt om- 

 sponnen door een capillairplexus , van het darm- en wandbuik- 

 vat afkomstig. Deze capillaria hebben dikwijls blaasvormige 

 aanhangels, door Williams „botryoidal appendages" of „hulhous 

 pear shaped bodies^' genoemd. Zij zijn met een korreligen , bruin- 

 rooden inhoud voorzien , door Gegenbaur als een bloedlichaamp- 

 jes (!) insluitend coagulum beschreven , terwijl Claparède dien 

 houdt voor kernen ontstaan ten gevolge der verdeeling van eene 

 wandkern. Met het oog op dien uit kernen bestaanden inhoud , 

 meent hij aan deze bloedvaataanhangsels eene secretorische functie 

 te moeten toekennen en laat, zooals ik reeds vroeger opmerkte, 

 ten onrechte de borstelfollikels er uit ontstaan. 



Ook met de beschouwing van Ray Lankester die in deze 

 sacculi der haarvaten en den klierachtigen wand van het seg- 

 mentaal-orgaan alle esseutieele deelen van de nieren der hoogere 

 dieren terugvindt , kan ik mij niet vereenigen ; eerder dan met 

 de Malpighische lichaampjes der nieren , schijnen mij deze vaat- 

 uitzettingen vergelijkbaar met de Malpighische lichaampjes der 

 milt van zoogdieren en vogels. 



1) Op. cit. 



2) Op. cit. 



