139 



De Heer Dr. R, Horst laat bij de vergadering rond- 

 gaan een kleine Petromyzon (Lamprei), in een beekje in de 

 nabijheid van Arnhem gevangen en hem door den Heer 

 J. Wurfbain , jur. stud. te Leiden , bereidwillig afgestaan. Het 

 is hem namelijk gebleken , dat dit een exemplaar is van de 

 Petromyzon Planeri, eene in het naburige Duitschland volstrekt 

 niet zeldzamen, maar tot hiertoe in ons land nog nimmer waar- 

 genomen vorm. Naast Petromyzon marinus, en — fluviatilis , 

 moet dus deze om hare metamorphose , zoo merkwaardige soort, 

 voortaan tot onze Fauna gerekend worden. Voorts biedt spreker 

 voor de verzameling der Vereeniging eenige Anneliden aan , 

 medegebracht van den in dezen zomer op de Noordzee gedanen 

 tocht, waaronder eenige minder goed bekende vormen als Nephthys 

 longisetosa Oerst. , Glycera Goësi Malmgr. 



Vervolgens sprak de Heer Hoek over Pycnogoniden en hun 

 plaats in het systeem. Het door hem gesprokene kwam op het 

 volgende neer: 



Nadat in den loop der laatste vijf en twintig jaren in ver- 

 schillende leerboeken aan de Pycnogoniden een zeer verschillende 

 plaats in het systeem was aangewezen , helde men er hoe langer 

 zoo meer toe over ze als spinnen te beschouwen , waarbij vooral 

 gewezen werd op de punten van overeenkomst, die ze met 

 Acarinen xertoonen. In Bd. V van het Jenaisch Tijdschrift 

 publiceerde A. Dohrn (1869) evenwel onderzoekingen, die de 

 tot dien tijd verkregen resultaten weer op losse schroeven zette- 

 den. Hij was de eerste, die feiten aan de ontwikkelingsge- 

 schiedenis dezer dieren ontleend , bij hun plaatsing in het systeem 

 in aanmerking nam : er zijn Pycnogoniden , wier larven met drie 

 paar pooten voorzien het ei verlaten en hierdoor was het op- 

 treden van een Nauplius-stadium in de Embryologie der Pyc- 

 nogoniden voor Dohrn bewezen. Zijn eindresultaat was evenwel 

 zeer gematigd : de P. zijn noch spinnen noch schaaldieren ; met 

 de eersten vertoonen zij hoegenaamd geen verwantschap , met 

 de laatsten hebben zij als punt van aanraking den Nauplius ge- 

 meen ; van dat punt af aan verlaten zij evenwel de ontwikke- 



