140 



lingsreeks der schaaldiereii , die op den Zoëa-vorm ^) uitloopt. 

 Veel minder gematigd trekt een volgend waarnemer (Carl 

 Semper) zijn conclusies. Zijn in de Arheiten des Zool. Zoot. 

 Instituts der Universitiit Würzburg opgenomen onderzoekingen 

 verschenen in 1874. Hij hield zich voornamelijk bezig met de 

 ontwikkeling van Phoxichilidium , wiens Larvevormen in Hydroid- 

 polypen parasiteeren. Hij ging de ontwikkeling dier Larven na 

 tot het hem gelukte er een volkomen geslachtsrijp wijfje met 

 ontwikkelde ovarien in de pooten uit te zien ontwikkelen. Dit 

 wij^'e had, behalve de kaakvoelers, vier paar pooten. Ofschoon 

 dit vvijfje geheel ontwikkeld scheen en ofschoon de ovariën ge- 

 heel ontwikkeld waren , was dit wijfje (volgens Semper) inder- 

 daad nog niet geheel ontwikkeld, want de zoogenaamde „ eier- 

 dragers" (accessorische pooten) ontbraken nog. Deze eierdragers 

 „moesten" zich dus door een laatste vervelling nog ontwikkelen; 

 zij mogen dus niet als typische pooten beschouwd worden en 

 laten zich het best met het voeler-aanhangsel van een poot ver- 

 gelijken. Voor Semper was door deze waarneming de plaats der 

 Pycnogoniden „endgültig" vastgesteld. Zijne redeneering kwam 

 nu op het volgende neder: behalve de vier paar pooten vinden 

 wij bij sommige geslachten nog twee paar aanhangsels, bij andere 

 nog een, terwijl weer andere zich uitsluitend in het bezit van 

 die vier paar verheugen. Aannemende, dat we in het laatste en 

 voorlaatste geval met het wegvallen (door een teruggaande me- 

 tamorphose) van resp. een of twee paar pooten te doen hebben, 

 w^oixlt het typische aantal pooten vooi' de Pycnogonide zes paar. 

 Bij allen komt nu de accessorische poot, hetzij in het vrouwelijke 

 geslacht alleen , hetzij in beide geslachten , dit aantal met een 

 vermeerderen. Omdat nu evenwel een volwassen wijfje van 

 Phoxichilidium nog geen accessorische poot bezat , nuiar dit 

 aanhangsel nog bij een laatste vervelling verkrijgen „moest", 

 dient dit aanhangsel als typisch aanhangsel te worden opgegeven: 

 de Pycnogonide bezit dus niet meer dan zes typische paar aan- 



') De waarde van deze Larvevonu voor de Phyllogeiiie der Crustacecn werd 

 door Dohiii evenals door Frits Muller en zoovelen na hen verre overschat. 



