156 



levert althans een tijd lang in plaats van kalk slechts eiwit: heeft 

 deze afscheiding weder eenigen tijd geduurd en is daardoor het 

 in een vlies besloten ei grooter geworden , dan hebben intusschen 

 de kalkklieren weder haar vermogen teruggekregen om eene 

 nieuwe kalklaag te vormen en alzoo ontstaat er eene tweede 

 kalklaag van gewone grootte. Die kalklaag is poreus en daardoor 

 ontstaat de mogelijkheid, dat het dunne eiwit later geheel ver- 

 dampt en door lucht vervangen wordt. — In het hier bedoelde 

 ei heeft men de anomalie eerst ontdekt na het koken. Men kan 

 zich de zaak ook zoo voorstellen , dat het kleine ei , zoodra de 

 schaal — die in ons geval ruw gebleven is — gevormd is , door 

 de contractiele vezelen wel bewogen , doch door zijnen kleinen om- 

 vang niet uitgedreven wordt in de cloaca , maar naar boven , op 

 de plaats, waar zich wel eiwit doch nog geene schaal vormt. Daar 

 kan het dan de normale grootte erlangen, later zakken, eene tweede 

 kalklaag krijgen en eindelijk als ei worden gedreven in de cloaca. 



Onlangs beschreef de heer Cattie te Arnhem , in het elfde 

 nommer van het Album der Natuur 1877, zulk een ei, dat hij 

 zelf onderzocht. Dat ei had twee dooiers, een in het kleine, een 

 in het groote ei. Volgens mijne bescheiden meening moet het 

 reeds gevormde kleine ei antiperistaltisch weder gerezen zijn en 

 een uit het ovarium nedergedaalde dooier heeft zich daar ter 

 plaatse dan ronrlgezet en is op de gewone wijze met eenige eiwit- 

 lagen , chalaza, een vlies en naar beneden toe alweder met kalk 

 omgeven. Dit was een duiven-ei. 



Een tweede ei, het was van een tamme eend, dat ik ont- 

 ving, was nog niet geopend: men voelde dat er een hard 

 lichaam in lag. Bij opening bleek het slechts een uitgedroogde 

 dooier te zijn. Hier moet dus ook een waterachtig eiwit aanwezig 

 geweest zijn, dat verdampt is, terwijl de dooier uitdroogde en 

 daardoor voor bederf is bevrijd gebleven. 



Uit een wetenschappelijk oogpunt zijn deze soort van 

 eieren een tijdlang als zeer belangrijk beschouwd , omdat men 

 meende, dat zij een duidelijk bewijs opleverden, dat de eene 

 vrucht in de andere kan ingesloten zijn , waardoor dan zouden 

 opgehelderd zijn de zoogenaamde parasiet-monsters, b. v. de 



