misvorming van den bekenden Cliinees , die aan zijn buik de helft 

 droeg van een klein Chineesje , waarvan de rest in den buik ver- 

 scholen zat. Men ziet intusschen gemakkelijk in , dat die twee 

 ofevallen veel verschillen: immers wilde men die met elkaar ver- 

 gelijken , dan zou bij een zoodanig ingesloten ei de eene kiem — 

 dat is de cicatrnla of hanetred of het eerste begin van het 

 latere kieken — in de andere hanetred moeten ingesloten zijn , 

 en dat is hier volstrekt het geval niet. De oorspronkelijke kiem 

 bevindt zich in een dooier en deze in eene schaal : rondom deze is 

 eene tweede schaal, die al of niet een tweede dooier en tweede kiem 

 bevat: eigenlijk is het dus een dubbel ei of een ei met eene 

 dubbele schaal of een ei met een ei er omheen , maar er zijn geene 

 twee kiemen in één ei of in één dooier, en daarom hebben der- 

 gelijke eieren niets gemeens met ingesloten vruchten. 



Twee ijsbeertjes. 



Op den 2P'^° December 1875 beviel het wijfje van den ijsbeer 

 in de Diergaarde te Rotterdam van tweelingen. Beide waren 

 zeer klein ; de grootste heeft , gemeten van den snuit tot de anaal- 

 opening , omstreeks 26 cent. lengte, de kleinste 24 cent. 



Het grootste dier had geene gebreken en heeft na de geboorte 

 geleefd en zelfs gezogen. Doctor D u p o n t te Rotterdam heeft 

 den inhoud der maag onderzocht en daarover, volgens bericht 

 van den heer van Bemmelen , het volgende medegedeeld : 



„ In de maag waren 1°. Bloedlichaampjes , deze waren 

 „ duidelijk het gevolg van de lijkschouwing. 



„ 2°. Eene groote hoeveelheid detritus (halfverteerde over- 

 „blijfsels) van vergane cellen en misschien van colostrum-bollen 

 „ (biest). 



„ 3°. Eenige fraaie epithelium-cellen met duidelijke nuclei en 

 „nucleoli. 



„ 4°. Vele , sterk lichtbrekende , ronde bolletjes , zonder eeni- 

 „ gen inhoud. Deze lossen geheel en al op in zwavelaether en" 

 „zijn dus zuivere vetbolletjes. 



„ 5°. Eenige weinige grootere cellen , geheel gevuld met 



