163 



mensch, bijvoorbeeld, komt het wel voor, dat de vingers door 

 de huid aan elkander vereenigd zijn ^). Dit ook is een overblijfsel 

 van den foetaal-toestand; immers, in den beginne zijn er geene 

 vingers, maar slechts stompjes van ledematen: de splitsing in 

 onderdeelen , en dus ook in vingers gebeurt later. 



Uit een broeisel eenden in de Diergaarde schijnt bij één 

 eendje de misvorming zeer gering te zijn , de zwemvliezen name- 

 lijk zijn niet groot en omvatten slechts drie vingers; de drie 

 anderen hebben , het eene meer het andere minder , den achter- 

 teen door een zwemvlies met de overige teenen vereend en zij 

 gelijken daardoor op de pooten van pelikanen. — Eenden heb- 

 ben eene natuurlijke dispositie tot die afwijking , want er zijn 

 geslachten van eenden , die in regelmatigen toestand een zwem- 

 vliesje hebben , dat zich tot den achterteen uitstrekt. Wan- 

 neer en waardoor nu die anomalie bij eenden kan voorko- 

 men, wier ouders ze niet, maar wier nabestaanden ze wel had- 

 den — een atavisme zou men het kunnen noemen — is alweer 

 onbekend, maar hetgeen de eigenaardigheid uitmaakt van de 

 hier bedoelde eendjes , is dit , dat de hoofdbeambte , gesteld 

 over de broeierij , die pooten pelikaanpooten noemde en dat 

 hij de misvorming eenvoudig beschouwt als een natuurlijk ge- 

 volg van de omstandigheid, dat in de Diergaarde de pelikanen 

 naast die eenden leefden , en dat juist de moedereend van 

 het broeisel , waarvan hier sprake is , met die pelikanen altoos 

 twist had. 



Of de wetenschap in die primitieve opheldering berusten zou, 

 meen ik te mogen betwijfelen : men zou denken , dat zulk eene 

 vijandin der pelikanen haar best moest doen kinderen voort te 

 brengen, waaraan men nooit verwijten kon, dat zij op pelikanen 

 geleken. Bij den mensch rijzen er altoos andere vermoedens op, 

 wanneer de kinderen op een buurman gelijken. 



') Het is bekend, dat bij den mensch de aangeboren syndaciylie niet dan 

 met veel geduld te genezen is: eene eenvoudige klieving is nooit toereikende. Het 

 is ook bekend, dat dit gebrek dikwijls erfelijk is. 



