169 



evenwel rudimentair en evenzoo de beenen. De grootte en breedte 

 bedroegen slechts een derde van die deelen bij het groote dier; 

 de beenwording was rudimentair gebleven en de teenen waren 

 niet gespleten. — Syndactylie. — Dat bekken was niet, zoo als 

 bij dubbele monstra, met het groote bekken ineengesmolten of er 

 naast geplaatst, maar het stond even als een aanhangsel geheel 

 op zich zelve; de zijvlakten waren door eene bandmassa met de 

 punten der schaanibeenderen vereenigd. Ware het, in stede van 

 een achterstuk , een geheel duifje geweest , dan zou men het 

 een ingesloten vruchtje kunnen noemen — een foetus in foetu — 

 nu is het maar een halve duif, die in ontwikkeling is blijven 

 stilslaan. Zulke vreemde vormmgew wo^mi \\\ei\ parasiet-monsters, 

 omdat zij geene eigene voedings-organen — dooierzak of navel- 

 streng — hebben, maar, even als andere lichaamsdeelen van 

 het moederdier , leven ten koste van het bloed van dit laatste. — 

 Hoe en waardoor zij ontstaan is niet te begrijpen ; men kan wel 

 zeggen, dat het staarteinde van het jeugdige embryo in casu zich 

 frontaal, dat is dwars, moet gesplitst hebben, zoodat er twee 

 staarteiiiden ontstonden, niet naast maar vóór elkander , waarvan 

 het eene normaal ontwikkeld is en het andere als een gezwel on- 

 ontwikkeld in het lichaam van het meer gelukkige dier is blijven 

 zitten ; maar men ziet lichtelijk in , dat dit meer eene omschrij- 

 ving dan eene verklaring is. — Evenmin bevredigend is de andere 

 theorie, die aanneemt, dat er oorspronkelijk twee duifjes ge- 

 weest zijn , waarvan het eene in den buik van het andere ge- 

 trokken is, en toen door aanhechting in verband met het groote 

 lichaam gekomen is, zoodat het als het ware een lichaamsdeel 

 er van werd en dus kon blijven leven , maar zoo gebrekkig, dat 

 de helft van het lichaam , de kop en het borstgedeelte reeds 

 vroeg zijn ten gronde gegaan. 



Deze soort van monstra zijn zeldzaam bij zoogdieren, niet 

 bij vogels ^). 



') Wanneer de achterste ledematen van het tweede rudimentaire bekken uit- 

 wendig zichtbaar zijn, dan hangen die beenen van voren aan het lijf; de Fransche 

 schrijvers noemen dan zulk eene afwijking Emprostkomelophore , de Duitsahers 



