170 



Eend met een poot op den kop. 



Tot de parosiet-monsters rekent men ook die zonderlinge 

 afwijkingen in de natuur, waarbij overtollige ledematen groeien 

 op plaatsen , waar men ze niet zou verwachten , en wier wijze 

 van ontstaan men dus evenmin of nog minder begrijpt, dan die 

 van de pas vermelde afwijking. — Polymelieën noemt men die 

 monstra, van poly veel en melon een lidmaat en het monster, 

 waarvan hier sprake is, meer bijzonder cephalomele. 



Het hier bedoelde voorwerp betreft een , niet oud geworden, 

 kuifeend van het mannelijk geslacht; liet leefde slechts acht dagen, 

 vermoedelijk omdat de schedel abnormaal was. Op den kop was 

 de kuif buitengewoon dik van veeren , en tusschen deze vond men 

 een rudimentairen voorpoot. Het geval komt zoo volkomen over- 

 een met het eenige, dat Geoffroy St. Hilaire in der tijd 

 zag, dat ik zijne beschrijving over zou kunnen nemen; er is 

 maar één verschil: bij dien schrijver (G. St. Hilaire, Hl, 

 bl. 195) en ook bij Tiedemann, Zeitschr. f Phys. , IV, 

 p. 121 , goldt het een kuifeend met een achterpoot op den 

 kop , bij ons een kuifeend met een voorpoot. Het geval van 

 St. Hilaire was in zijn tijd het eerste wetenschappelijk waar- 

 genomen feit. 



De vleugel dan , die in ontwikkeling eenigszins ten achteren 

 was en eigenlijk slechts bestond uit hand en voorhand , misschien 

 met een rudiment van voorarm , zat midden op den schedel ; zijn 

 grondvlak scheen aan de bekkeneel-bekleedsels verbonden te zijn , 

 maar op eene losse wijze, zoodat het deel bij den schedel neer- 

 hing en niet naar boven stond. De schedel zelf was weck op dat 

 punt, zoodat men aan een gebrek in de beenvorming zou denken, 



Pygomelen — Pyx of Pyge: de billenen melon, lidmaat. — Tut deze soort van af- 

 wijkingen behoorcn de in de bekkenstreek voorkomende cystosarcomen of ingesloten 

 vleeschgezwelleii , waarin men haren of tanden vindt. 



Sommige schrijvers meenen dat die Pygomelen in hun groei gestoorde Pygopagen 

 zijn , t. w. dubbellichamen , die in de bil- ot' bekkenstreek versmolten zijn ; anderen, 

 misschien met meer recht, voor naar binnen getrokken embryonen, oorspronkelijk 

 ontstaan op ée'n blastoderma en later voor de helft geatrophieerd. 



