zal men spoedig zien , hoe het vischje alle pogingen 

 aanwendt om in de holte van de zeester te geraken. 

 Aan het licht blootgesteld zijnde, is het onrustig en 

 zijne iris trekt zich op het maximum te zamen. 



Het is mij nooit voorgekomen , dat ik twee vischjes 

 ter gelijker tijd in eene en dezelfde zeester gevonden 

 heb. 



Bij de meeste vischjes vond ik de maagholte le- 

 dig, slechts bij een gevuld. De maaginhoud had het 

 aanzien van een' vetklomp en bestond uit halfver- 

 teerde spierzelfstandigheid. Onder het mikroskoop ge- 

 bragt , konde ik namelijk de in ontbinding verkeerende 

 dwars gestreepte spiervezelen onderscheiden. Of deze 

 spiervezelen van een weekdier of wel van een gewer- 

 veld dier afkomstig waren zoude ik niet met be- 

 paaldheid kunnen zeggen , doch ben ik van meen ing , dat 

 het de spierzelfstandigheid van een' visch was, uithoofde 

 de volkomene overeenstemming der elementaire deelen 

 met de spieren van die visschen , welke ik mikroskopisch 

 heb onderzocht. 



Door deze omstandiggeid werd dus bewezen, dat 

 zich de visch niet van den chylus der zeester voedt, 

 maar wel van een aan de overige visschen analoog voed- 

 sel leeft. Of hij echter de vischjes verslindt, die der 

 zeester zelve tot voedsel dienen , moet nog door ver- 

 dere onderzoekingen worden bepaald. 



Door mijne waarnemingen is dus vastgesteld : 



1 . Dat Oxybeles gracilis geen ware parasiet is. 



2. Dat hij het" grootste gedeelte van zijn leven in de 

 maagholte van Culcita discoidea doorbrengt. 



3. Hiervoor pleit ook de buitengewoon bleekc kleur 

 van het vischje. 



