veel overeenkomen , doch door de navolgende kenmerken 

 verschillen. 



De voelers bij de wijfjes kort, naar boven gekromd, 

 slechts weinig behaard en even als de oogen en de sprieten 

 zwart. De achterrand van den kop gedeeltelijk groen me- 

 taalglanzig. 



De tronk hoog, ovaal, naar voren uitgesneden en hier 

 aan weerskanten een klein uitsteeksel daarstellende , don- 

 kerbruin , met weinige goudgroen glinsterende haartjes be- 

 dekt. Het scutellum groen even als de 3 eerste geledin- 

 gen van het achterlijf. Het achterlijf plat , en de 2 laatste 

 geledingen aan weerszijden digt langharig, de haartjes zwart 

 met weinige witte doormengd ; de 4 e tot 8 e geleding blaauw , 

 het uiteinde van het achterlijf met oranjekleurige haartjes. 



De pooten matig lang, weinig of niet merkbaar behaard, 

 zwart ; de achterste tarsus langer dan de overige ; aan 

 het voorste en achterste paar een gedeelte der tarsen wit; 

 op het middenpaar 2 breede witte ringen op den tarsus. 



De vleugels iets korter dan het achterlijf, met zwart- 

 bruine aderen; de voorste rand gedeeltelijk met groene 

 schubjes bedekt. 



Op Amboina , minder algemeen dan de vorige. 



Subg. Proboscide horizontalt porrecta , recta. 

 Culex Nero , nov. sp. 



Niger, oculis viridi-metallicis ; alis in nervaturis nigro squa- 

 moso-pilosis , margine antico nigris, pedibus glabris, ni<ms in 

 articulationibus albo maculatis. Long. li'". 



Bijna geheel zwart. De oogen donkergroen, de sprie- 

 ten van het mannetje langer dan de kop met de borst, dio-t 

 veder-harig het laatste lid uitgezonderd. De snuit tame- 

 lijk lang, de voelers naar boven en buiten gekromd, lano- 



