— 13 — 



sprieten; het 4e tot het laatste zijn onduidelijk behaard. De 

 geledingen der voelers zijn van gelijke lengte, de laatste 

 stomp. De romp hoog, langwerpig, naar voren toe pun- 

 tig toeloopend, en een den kop bedekkend uitsteeksel daar- 

 stellend , roestkleurig , zoo als het geheele insekt. De kolf- 

 jes van gewone gedaante , kort. 



Het achterlijf lang, smal, en van boven sterk platge- 

 drukt , veel langer dan de vleugels , aan weerszijden harig. 



De vleugels langwerpig, de schijfcel langwerpig 5 hoe- 

 kig, de Ie submarginale cel zoo lang als de 2e; zij zijn 

 lichtbruin, aan den voorsten rand onregelmatig donker ge- 

 vlekt, en in de rust elkander bedekkend. 



De pooten lang en dun. 



Midden- Java. Een zeer eigenaardig Dipteron, hetwelk ik 

 reeds honderde malen gezien had, voordat ik het als insekt 

 en als Dipteron herkend heb. Op de bijgevoegde plaat heb 

 ik het zoo geteekend , als men het op muren en in 

 woonhuizen na regenachtige dagen ziet (in natuurlijke groot- 

 te). Vele Tipulariën nemen in de rust (even als sommige 

 spinnen) eene streepvormige gedaante aan. Ik had dat reeds 

 meermalen gezien , maar ik was ten hoogste verwonderd , 

 toen ik het zich nederzettende dier die eigenaardige positie 

 zag aannemen. De 2 eerste pooten zijn stijf, ik zou bijna 

 zeggen tetanisch naar voren gestrekt , en zoo digt bij en aan 

 elkander geplaatst, dat eene lijn daardoor ontstaat, die als 

 eene voorste voortzetting der lengteas van het dier zich ver- 

 toont. De pooten van het 2o paar leggen zich ieder aan weers- 

 zijden naast het Ie paar, namelijk het dijgedeelte alleen; de 

 tibia en de tarsus maken met het lc paar eenen min of meer 

 scherpen, soms regten hoek; de 2 achterste pooten zijn op 

 gelijke wijze naar achteren gerigt als dit met het lc paar 

 het geval was. 



De vleugels bedekken het achterlijf en elkander. — Hier- 



