— 2G — 



Heliomyia. Dolichopodarum genus novum. 



Characteres generis. 



Antennae supra epistornium sitac, articuli omnes breves 

 tertius tatior quam longus seta apicalis longa. 



Ocelü tresv 



Articulus palporum ultimus deorsum flexus. Alae cellula 

 discoidali magna longa, fere triangulari praeditae, non in- 

 cnmbentes. — Tibiae paris pedum secundi apice bispinosae. 

 Organon copulatorium maris forcipatum. — 



Alhoewel Macquart, in zijne Hist. Nat. des Insectes Di- 

 ptères, de familie der Dolichopoda kenmerkt als geene cellula 

 discoidalis hebbende, vind ik tusschen het nu te beschrij- 

 ven insekt zooveel overeenkomst met de overige Dolichopo- 

 da betrekkelijk den geheelen habitus, de oogen, de sprieten 

 het epistomium , de voelers en de pooten , dat eene afschei- 

 ding van het te beschrijven Dipteron wegens de aanwezig- 

 heid eener discoidale cel van deze afdeeling der Dipteren 

 hoogst tegennatuurlijk zou zijn. 



Heliomyia ferruginea. 



Ferruginea, fronte nigra, epistomio albido, parte superiore ocu- 

 lorura viridi, inferiore purpurea, tarsis tibiisrpie pedura nigricantibus , 

 alis diaphanis , macula ad apicem in margine aatico fusco. Long. 4."' 



De kop breeder dan de thorax; de bovenhelft der 09gen 

 groen, de onderhelft purpurldeurig ; het voorhoofd zwart, 

 sterk glinsterende; de spieten zwart. De monddeelen geel- 

 achtig. De thorax, het achterlijf en de dijen der pooten 

 geelbruin, zeer weinig behaard; de thorax ovaal, matig- 

 hoog, het scutellum iets breeder dan lang. 



De pooten dun en lang , de tibiae en tarsi zwart , aan 

 het onderste einde der middelste tibiae 2 lange doornen. 



De vleugels groot en breed, iets geelachtig aan den 

 voorsten rand; in de nabijheid van de punt der vleugels 

 een klein donkerbruin vlekje. 



