— 4 — 



Hier is het, waar cle meeste varens weelderiger dan op den 

 grond zelven groeijen. Kukurbitaceè'n (Momordica, Bryo- 

 nia) en Papilionaceën (Dioclea, Abrus enz.) bedekken 

 wet de vorigen den stam zoodanig, dat hij van den grond 

 tot aan den top groen is. De kukurbitaceen klimmen van hier 

 langs den bladsteel naar boven , en hangen, aan den bladtop ge- 

 komen zijnde, naar beneden of gaan langs dezen weg op den 

 naastbijstaanden boom over, zoodat hierdoor de enkele hoornen 

 tot een geheel worden vereenigd. Langs dit levende touw- 

 werk ziet men den molukschen kameleon zijne wandel- 

 toeren maken, terwijl men tusschen de bladscheden niet zel- 

 den den gestreepten gekko ontmoet. 



Reeds eenige honderd passen van de stad , achter de zoo 

 even beschreven sagotuinen verheft het zich terrein en vormt 

 meerdere heuvelketens , van welke de eerste naauwelijks tot 

 eene hoogte van 100 meters reikt, en die eene geheel een- 

 toonige , zeer eigenaardige vegetatie bezitten. Uren lang, 

 zoo ver als men in eene rigting zien kan , ontwaart men 

 hetzelfde eentoonige plantenkleed. Deze zandige heuvels , 

 over welke slechts smalle voetpaden zich slingeren, zijn 

 bijna geheel bedekt met Gleichenia dichotoma , die eene 

 hoogte van 2 — o 1 bereikt, en die slechts weinig ruimte 

 meer overlaat voor andere lagere gewassen. Slechts enkele 

 myrtaceën (Psidium) en de gewone Melastoma hebben 

 zich kunnen verheffen , en bekleeden met de genoemde Glei- 

 chenia de heuvels. 



Op de toppen van deze heuvels en hunne zuidelijke hellin- 

 gen groeijen kajoepoeti-boomen , die in het geheel het gezigt 

 van een berkenbosch geven , zoowel door het witte , schilfer- 

 rige der stammen, als het losse, hangende gebladerte der 

 kruinen. — Onder cle onbeduidende schaduw dezer boomen , 

 vindt men in deze armoedige streken, menig aardig bloem- 

 pje, dat men vergeefs elders zou zoeken. Nog heb ik 



