Omnes & singwlas Cimicidnm species contactu 

 odorem prodere specificura, magis minusve foetidura, 

 (interdura fere gratum) mirum sane videbitur. Adfi- 

 nitatem, quae inter illas intercedit, maximam haec 

 qualilas, ab homogeneo quodam alimenti genere mi- 

 nus apte, quam a structura corporis interna confor- 

 mi explicanda, faciie comprobat. 



Imdgo characteres systematicos solura praebet. 

 Sic a diversa rostri antennarumque structura, arti- 

 culatione, insertione & proportione, characteres Ge- 

 neriim desumsit Cel. Fabricius, eandemque viam in 

 defmiendis divisionibus secutus est Cel. Latreille, ad- 

 jeclis tamen notis ab aliis partibus desumtis. Harum 

 autem constantiam, i. e. quatenus omnibus ejusdem Ge- 

 neris speciebus sunt communes, investigare atque exa- 

 minare, difficilis ssspius erit labor. Nihilo tamen mi- 

 nus, si alia quadam via procedere fas est, non pror- 

 sLis impossibile, nec forte supervacaneum judicabitur, 

 Genera Cimicidura determinare methodo conyenien- 

 tiori, quae quidem, a quocunque Systematico, usui 

 Systematis & fini consulente, est exspectanda. Sive 

 enim structuram vel totius corporis vcl ejus partium, 

 sive ipsum vivendi modum conspexeris, species haud 

 paucas videbis inter se similes, quo respectu sub eo- 

 dem Genere militare debent. Quamquam enim no- 

 tas, uti fas fuit, a structura corporis ejusque par- 

 tium solummodo desumsimus, metamorphosin taujeti 

 & victum in ipsa viva natura sedulo observavimus ; 

 unde Genera, prouti a nobis proponuniur, jnre me- 

 ritoque naturalia salutari possint Nec est negandum, 

 quin notae a dircctione nervorum in ipsa membrand 

 hemelytrorum facilem, immo facillimam, ad divisiones 

 & ad Genera dignoscenda viam indicent. Nobis quo 

 que contigit non solum tempore, qno vixit Hafniae 

 b. m. N ToND. LuND, magnam specierum exotica- 

 rum copiara contemplari, verum etiam accessus no- 

 bis patuit ad Nobil. a Vigiliis Prasfectum & Equi- 

 teiii Leojsu. Gyllenhal, cui, tanta quanta debentur, 



