﻿11 
  

  

  liarum 
  retracto, 
  basin 
  terebrae 
  totam 
  tegente. 
  Het 
  

   onderscbeiclcnd 
  kenmerk 
  der 
  mannetjes 
  ligt 
  volgens 
  

   hem 
  daarin, 
  dat 
  aan 
  de 
  buikzijdc, 
  segment 
  2 
  — 
  4 
  

   bij 
  de 
  eerste 
  groep 
  na 
  den 
  dood 
  een' 
  uitpniienden 
  

   langsijjooi 
  vertoont, 
  terwijl 
  in 
  de 
  tweede 
  groe]) 
  de 
  

   buikzijdc 
  van 
  ring 
  3—8 
  geheel 
  plat 
  is, 
  en 
  alleen 
  

   segment 
  2, 
  doch 
  soms 
  ook 
  3, 
  eene 
  plooi 
  in 
  de 
  

   lengte 
  vertoonen. 
  

  

  lu 
  de 
  tweede 
  groep 
  nu 
  wordt 
  door 
  Wesuiael 
  eerst 
  

   het 
  geslacht 
  Linierodes 
  om 
  zijn 
  aan 
  Campuplcx 
  lier- 
  

   innerend, 
  aan 
  de 
  zijden 
  platgedrukt 
  acliterlijf 
  afge- 
  

   zonderd 
  , 
  en 
  daarna 
  als 
  kenmerken 
  , 
  die 
  het 
  geslacht 
  

   Aniblylcles 
  van 
  fle 
  overigen 
  afscheiden, 
  opgegeven 
  

   dat 
  het 
  achterlijf 
  der 
  wijfjes 
  op 
  de 
  rngzijde 
  zeven 
  

   ringen 
  vertoont 
  en 
  niet 
  acht, 
  dat 
  de 
  sprieten 
  der 
  

   mannetjes 
  niet 
  in 
  de 
  leedjes 
  12 
  — 
  16 
  verbreed 
  zijn, 
  

   dat 
  de 
  achterscheenen 
  niet 
  krom 
  zijn 
  , 
  de 
  tarsen 
  aan 
  

   de 
  onderzijde 
  borstelig 
  en 
  de 
  voorrand 
  van 
  den 
  cly- 
  

   peus 
  regt. 
  

  

  Van 
  Amhlylelcs 
  kende 
  Wesmael 
  toen 
  38 
  soorten, 
  

   in 
  den 
  catalogus 
  van 
  Kirchner 
  worden 
  er 
  49 
  opge- 
  

   geven. 
  

  

  Voor 
  zoo 
  verre 
  mij 
  bekend 
  is 
  , 
  werden 
  alle 
  soorten 
  

   van 
  dit 
  geslacht, 
  waarvan 
  de 
  vroegere 
  huishouding 
  

   onderzocht 
  of 
  ontdekt 
  werd, 
  uit 
  larven 
  van 
  Lepi- 
  

   doptera 
  gekweekt. 
  In 
  mijne 
  naamlijst 
  van 
  Neder- 
  

   landsche 
  Hj'menoptera 
  heb 
  ik 
  de 
  woondieren 
  van 
  

   de 
  volgende 
  soorten 
  opgegeven: 
  mhl. 
  mesocaslamis 
  

   Grav. 
  uit 
  Pymlis 
  pinguinalis, 
  Melanocaslanus 
  uit 
  Ha- 
  

   dena 
  Cucuhnli 
  en 
  Proteus 
  Christ 
  uit 
  Smerinthus 
  Po- 
  

   puli. 
  Bovendien 
  vind 
  ik 
  nog 
  opgeteekend 
  dat 
  Ambl. 
  

   oralorius 
  parasiet 
  is 
  van 
  Nocliia 
  fesliva, 
  Vadaloriits 
  

   van 
  Noclua 
  prunuha, 
  Rubro-aler 
  (zie 
  fig. 
  9) 
  van 
  ISoclua 
  

   pinipertla. 
  In 
  Ratzeburg's 
  Ichneunwnen 
  der 
  Forstin- 
  

   secten 
  tref 
  ik 
  slechts 
  twee 
  soorten 
  van 
  Amblyteles 
  aan. 
  

  

  Plaat 
  8. 
  

  

  Try]ihonides 
  prosopi 
  zijn 
  voor 
  Holmgren 
  zoodanige 
  

   Trypbonen, 
  bij 
  welke 
  de 
  clypeus 
  niet 
  door 
  eene 
  

   dwarsgroeve 
  van 
  het 
  aangezigt 
  gescheiden 
  wordt, 
  

   terwijl 
  dat 
  aangezigt 
  zelf 
  sterk 
  naar 
  voren 
  uitsteekt, 
  

   bij 
  welke 
  voorts 
  het 
  derde 
  lid 
  der 
  sprieten 
  niet 
  of 
  

  

  males 
  is 
  according 
  to 
  his 
  statement 
  the 
  following, 
  

   that 
  in 
  tiiose 
  of 
  the 
  first 
  section 
  there 
  exists 
  after 
  

   death 
  a 
  longitudinal 
  fold 
  on 
  the 
  ventral 
  surface 
  of 
  

   segment 
  2—4 
  , 
  wliile 
  that 
  surface 
  in 
  the 
  second 
  sec- 
  

   tion 
  is 
  generally 
  smooth 
  except 
  a 
  short 
  fold 
  on 
  the 
  

   second, 
  sometimes, 
  too, 
  on 
  the 
  third 
  segment. 
  

  

  Wesmael 
  in 
  the 
  first 
  place 
  separates 
  among 
  the 
  

   Ichneumones 
  of 
  the 
  second 
  section 
  the 
  genus 
  Lime- 
  

   rodcs 
  aceOi'ding 
  to 
  its 
  sideways 
  compressed 
  Cam- 
  

   poplex-like 
  abdomen 
  , 
  and 
  states 
  subsequently 
  as 
  

   characters 
  ])roper 
  to 
  the 
  Genns 
  Amblyteles, 
  that 
  in 
  the 
  

   females 
  the 
  abdomen 
  offers 
  on 
  the 
  backside 
  seven 
  

   segments 
  and 
  not 
  eight 
  , 
  that 
  the 
  male 
  antennae 
  are 
  

   not 
  dilated 
  in 
  the 
  articles 
  12 
  — 
  16, 
  that 
  the 
  poste- 
  

   rior 
  tibiae 
  are 
  not 
  curved, 
  the 
  tarsi 
  beneath 
  bristly 
  

   and 
  the 
  anterior 
  margo 
  of 
  the 
  clypeus 
  straight. 
  

  

  At 
  that 
  time 
  the 
  Belgian 
  professor 
  knew 
  38 
  spe- 
  

   cies 
  of 
  that 
  genus; 
  in 
  Kirchner's 
  catalogue 
  we 
  find 
  

   mentioned 
  49. 
  

  

  As 
  far 
  as 
  my 
  knowledge 
  goes, 
  all 
  the 
  species 
  of 
  

   Amblyteles, 
  whose 
  origin 
  was 
  discovered, 
  were 
  bred 
  

   from 
  larvae 
  of 
  Lepidoptera. 
  In 
  my 
  list 
  of 
  Dutch 
  

   Hymenoptera 
  I 
  gave 
  the 
  following 
  notices: 
  Ambl. 
  

   mesocastaniis 
  Grav. 
  bred 
  from 
  Pyralis 
  pinguinalis, 
  

   Melanocaslanus 
  from 
  Hadena 
  Ciicubali 
  and 
  Proteus 
  

   Christ 
  from 
  Smerinthus 
  Populi. 
  Moreover 
  I 
  found 
  

   stated 
  by 
  others 
  that 
  Ambl. 
  oratorius 
  is 
  a 
  parasite 
  

   of 
  JSoctua 
  [estiva, 
  Vadaloriiis 
  one 
  of 
  Noctua 
  pronuba, 
  

   Rubro 
  ater 
  (see 
  fig. 
  9) 
  of 
  Noctua 
  piniperda. 
  In 
  Prof. 
  

   Ratzeburg's 
  „ 
  Ichneumonen 
  der 
  Forstinsecten 
  " 
  I 
  

   could 
  detect 
  no 
  more 
  than 
  two 
  species 
  of 
  Amblyteles. 
  

  

  Plate 
  8. 
  

  

  Holmgren 
  calls 
  Tryphonides 
  prosopi 
  those 
  Try- 
  

   phonidae 
  which 
  have 
  the 
  clypeus 
  not 
  separated 
  from 
  

   the 
  face 
  by 
  a 
  transversal 
  groove, 
  the 
  face 
  protru- 
  

   ding 
  very 
  remarkably, 
  who 
  have 
  in 
  the 
  second 
  

   place 
  the 
  third 
  joint 
  of 
  the 
  antennae 
  not 
  at 
  all 
  , 
  or 
  but 
  

  

  