﻿18 
  

  

  soorten 
  bekend 
  gemaakt, 
  een 
  van 
  Nieuw-Zeeland, 
  

   een 
  van 
  Amboina 
  en 
  een 
  van 
  Dorey 
  op 
  Nienw-Guinca, 
  

   terwijl 
  in 
  1858 
  twee 
  soorten 
  uit 
  Borneo 
  (Sarawak) 
  

   door 
  den 
  Heer 
  Frederick 
  Smitb 
  in 
  Ihe 
  Journal 
  of 
  

   the- 
  Proceeditifjs 
  of 
  the 
  Linnean 
  Socielij 
  zijn 
  beschre- 
  

   ven, 
  en 
  in 
  1865 
  nog 
  een 
  uit 
  Nieuw-Guinea, 
  onder 
  

   den 
  naam 
  van 
  Insligalor. 
  

  

  Dit 
  is 
  een 
  totaal 
  van 
  24 
  of 
  25 
  soorten. 
  Misschien 
  

   zijn 
  er 
  nog 
  meer 
  bekend 
  geworden, 
  maar 
  dienaan- 
  

   gaande 
  beb 
  ik 
  geene 
  nadere 
  aanteekeningen. 
  

  

  Van 
  de 
  Europeesche 
  soorten 
  is 
  het 
  opgeteekend 
  dat 
  

   zij 
  parasiten 
  zijn 
  van 
  boutwesp-larven; 
  Rh. 
  perma- 
  

   soria 
  werd 
  uit 
  Sirejc 
  Specirum 
  enJuvoicus 
  opgekweekt, 
  

   Rh. 
  curvipes 
  uit 
  Xyphidria 
  Camehis 
  en 
  Dromcdiirius. 
  

   Het 
  is 
  opmerkelijk 
  dat 
  bij 
  Ratzeburg 
  geene 
  nadere 
  

   gegevens 
  omtrent 
  de 
  andere 
  soorten 
  voorkomen. 
  

   Omtrent 
  de 
  pop 
  en 
  de 
  plaatsing 
  der 
  legboor 
  bij 
  de 
  

   vrouwelijke 
  pop 
  zie 
  men 
  mijne 
  opgave 
  en 
  afbeel- 
  

   ding 
  in 
  het 
  bovengemelde 
  Tijdschrift 
  v. 
  Ent. 
  Deel 
  

   IV, 
  bl. 
  176. 
  PI. 
  12, 
  fig. 
  c 
  et 
  (/. 
  

  

  Plaat 
  12. 
  

  

  Geen 
  moeijelijker 
  geslacht 
  voor 
  het 
  onderscheid 
  

   der 
  soorten 
  dan 
  het 
  geslacht 
  Pezomachus 
  Grav. 
  , 
  

   dat 
  zicii 
  overigens 
  door 
  het 
  gemis 
  van 
  vleugels 
  en 
  

   den 
  eigenaardigen 
  vorm 
  van 
  het 
  borststuk 
  zeer 
  ge- 
  

   makkelijk 
  van 
  zijne 
  naaste 
  verwanten 
  laat 
  onder- 
  

   kennen. 
  De 
  beroemde 
  Gravenhorst 
  , 
  die 
  dit 
  genus 
  

   in 
  1829 
  grondvestte, 
  heeft 
  slechts 
  weinig 
  soorten 
  

   onderscheiden 
  en 
  dat 
  wel 
  meer 
  naar 
  de 
  kleur 
  dan 
  

   naar 
  morphologische 
  punten 
  van 
  verschil; 
  de 
  boog- 
  

   leeraar 
  Arn. 
  Förster 
  heeft 
  in 
  1850 
  een 
  geheel 
  

   anderen 
  weg 
  ingeslagen 
  en 
  eene 
  nieuwe 
  verdeeling 
  

   en 
  beschrijving 
  bekend 
  gemaakt 
  , 
  waarbij 
  het 
  getal 
  

   der 
  soorten 
  van 
  28 
  op 
  185 
  gebragt 
  en 
  de 
  groep 
  

   der 
  Pezomachiden 
  in 
  7 
  geslachten 
  verdeeld 
  werd. 
  

   (Er 
  worden 
  er 
  8 
  genoemd, 
  maar 
  het 
  eerste 
  „Gen. 
  

   Flerocormits" 
  valt 
  weg, 
  aangezien 
  het 
  bewezen 
  is 
  

   dat 
  de 
  eenige 
  soort 
  Brachyptcrus 
  of 
  Pleioconnus 
  

   means 
  Grav. 
  slechts 
  een 
  weinig 
  ontwikkelde 
  vorm 
  

   is 
  van 
  bet 
  wijfje 
  van 
  Ichneumon 
  lalrator.) 
  

  

  lomolofjie, 
  vol. 
  XVI, 
  namely 
  one 
  from 
  New-Zealand, 
  

   one 
  from 
  Amboina 
  and 
  a 
  third 
  from 
  Dorey-barbour, 
  

   New-Guinea; 
  besides 
  these, 
  we 
  find 
  in 
  ihe 
  Journal 
  

   of 
  the 
  Proceedings 
  of 
  ihe 
  Linnean 
  Society 
  the 
  descrip- 
  

   tions 
  of 
  two 
  species 
  from 
  Borneo 
  (Sarawak) 
  and 
  of 
  

   Rh. 
  instigator 
  from 
  New-Guinea, 
  by 
  Frederick 
  Smitb. 
  

  

  This 
  makes 
  a 
  total 
  of 
  24 
  or 
  25 
  species. 
  Perhaps 
  

   more 
  than 
  that 
  number 
  may 
  have 
  been 
  described, 
  

   but 
  I 
  have 
  not 
  been 
  able 
  to 
  find 
  notices 
  of 
  the 
  

   others. 
  

  

  It 
  is 
  known 
  that 
  the 
  European 
  Rhyssae 
  are 
  pa- 
  

   rasites 
  of 
  the 
  larvae 
  of 
  Siricidae; 
  Rh. 
  persuasoria 
  

   having 
  been 
  bred 
  from 
  those 
  of 
  Sirex 
  Spectrum 
  and 
  

   Jiivencus 
  , 
  Rh. 
  curvipes 
  from 
  larvae 
  of 
  Xyphidria 
  Ca- 
  

   melus 
  and 
  Dromedarius 
  ; 
  still 
  it 
  is 
  a 
  surjjrising 
  fact 
  

   that 
  in 
  the 
  great 
  work 
  of 
  Prof 
  Ratzeburg 
  there 
  

   occurs 
  no 
  other 
  account 
  of 
  the 
  parasitism 
  of 
  this 
  

   genus. 
  The 
  larva 
  and 
  cbrj'salis 
  of 
  the 
  first 
  named 
  

   species 
  and 
  the 
  curious 
  position 
  of 
  the 
  terebra 
  have 
  

   been 
  described 
  and 
  depicted 
  by 
  me 
  in 
  the 
  above 
  

   mentioned 
  Tijdschrift, 
  vol. 
  IV, 
  p. 
  176. 
  PI. 
  12, 
  

   fig. 
  a 
  — 
  d. 
  

  

  Plate 
  12. 
  

  

  Perhaps 
  there 
  is 
  no 
  genus 
  more 
  troublesome 
  with 
  

   regard 
  to 
  identifying 
  the 
  species 
  , 
  as 
  Pezomachus 
  Grav. 
  

   which 
  meanwhile 
  by 
  its 
  generic 
  character 
  of 
  want 
  

   of 
  wings 
  and 
  of 
  showing 
  in 
  consequence 
  a 
  very 
  nar- 
  

   row 
  shape 
  of 
  thorax, 
  is 
  easily 
  distinguished 
  from 
  

   its 
  congeneers. 
  The 
  learned 
  Gravenhorst 
  , 
  who 
  estab- 
  

   lished 
  the 
  genus 
  in 
  1829, 
  has 
  only 
  discriminated 
  

   some 
  few 
  species, 
  attending 
  more 
  to 
  colour 
  than 
  

   to 
  morphologic 
  differences 
  ; 
  Prof 
  A. 
  Förster 
  of 
  

   Aix-la-Chapelle 
  , 
  on 
  the 
  contrary, 
  has 
  followed 
  in 
  

   1850 
  a 
  different 
  way, 
  and 
  given 
  a 
  new 
  division 
  

   and 
  special 
  description, 
  by 
  which 
  the 
  number 
  of 
  

   species 
  was 
  carried 
  from 
  28 
  to 
  185 
  and 
  the 
  group 
  

   of 
  Pezornachidae 
  divided 
  into 
  seven 
  genera 
  (eight 
  

   genera 
  are 
  named 
  , 
  but 
  the 
  first 
  of 
  them 
  „ 
  Ptero- 
  

   cormus" 
  cannot 
  be 
  maintaned, 
  as 
  it 
  is 
  now 
  stated 
  

   beyond 
  doubt 
  that 
  its 
  single 
  species 
  Pt. 
  or 
  Brachy- 
  

   pterus 
  means 
  Grav. 
  is 
  merely 
  a 
  less 
  developed 
  form 
  

   of 
  the 
  female 
  of 
  Ichneumon 
  lalrator.) 
  

  

  