﻿19 
  

  

  Van 
  de 
  nieuwe 
  geslachten 
  van 
  Förster 
  hoo]) 
  ik 
  

   later 
  afbeeldingen 
  te 
  kunnen 
  leveren, 
  voor 
  dit 
  maal 
  

   echter 
  bepaal 
  ik 
  mij 
  tot 
  het 
  groote 
  geslacht 
  Pc:o- 
  

   maclius 
  na 
  aftrek 
  der 
  nicuweren. 
  liet 
  laat 
  zich 
  op 
  

   deze 
  wijze 
  caracterisceren 
  : 
  de 
  kop 
  is 
  verticaal 
  ge- 
  

   plaatst, 
  zeer 
  fijq 
  lederachtig 
  of 
  verward 
  gestippeld, 
  

   de 
  sprieten 
  zijn 
  niet 
  veel 
  langer 
  dan 
  de 
  helft 
  van 
  

   het 
  ligchaam 
  en 
  hebben 
  de 
  7 
  eerste 
  leedjes 
  langer 
  

   dan 
  breed, 
  terwijl 
  het 
  3" 
  gewoonlijk 
  het 
  langste 
  is; 
  

   de 
  thorax 
  is 
  zeer 
  smal, 
  kennelijk 
  door 
  twee 
  naden 
  

   in 
  drie 
  deelen 
  afgedeeld, 
  bijna 
  altijd 
  zonder 
  schildje, 
  

   eene 
  enkele 
  keer 
  met 
  (zie 
  8 
  a) 
  ; 
  de 
  metathorax 
  is 
  

   niet 
  in 
  paneeltjes 
  verdeeld, 
  maar 
  heeft 
  een 
  dwars- 
  

   rigchel, 
  waarna 
  de 
  rng 
  plotseling 
  naar 
  beneden 
  buigt. 
  

   Van 
  vleugels 
  is 
  geen 
  spoor 
  te 
  zien. 
  Het 
  achterlijf 
  

   is 
  met 
  een 
  fijn 
  steeltje 
  aan 
  den 
  thorax 
  verbonden 
  

   en 
  heeft 
  een 
  duidelijk 
  uitstekenden 
  legboor. 
  De 
  

   pooten 
  zijn 
  slank 
  en 
  vertoonen 
  aan 
  de 
  tarsen 
  geeue 
  

   verdikte 
  of 
  hartvormige 
  leedjes. 
  

  

  De 
  groote 
  moeijelijkheid 
  der 
  bestemming 
  ligt 
  in 
  

   het 
  herkennen 
  of 
  het 
  achterlijf 
  digt 
  of 
  verspreid 
  

   bestippeld 
  en 
  behaard 
  is, 
  of 
  de 
  legboor 
  volkomen 
  

   of 
  niet 
  volkomen 
  zoo 
  lang 
  is 
  als 
  het 
  voorste 
  lid 
  van 
  

   het 
  abdomen, 
  of 
  de 
  metathorax 
  langer 
  is 
  dan 
  de 
  

   mesothorax 
  en 
  dergelijken 
  meer, 
  verschillen 
  die 
  zoo 
  

   gering 
  zijn 
  dat 
  men 
  gewoonlijk 
  niet 
  met 
  zekerheid 
  

   durft 
  beslissen. 
  Het 
  ware 
  te 
  wenschen 
  dat 
  van 
  al 
  

   deze 
  soorten 
  uit 
  de 
  Monographie 
  der 
  Gallung 
  Pezo- 
  

   machus^ 
  juiste 
  en 
  zeer 
  vergroote 
  afbeeldingen, 
  ge- 
  

   kleurd 
  en 
  ongekleurd, 
  konden 
  gegeven 
  worden. 
  

  

  Omtrent 
  de 
  biologische 
  verhouding 
  van 
  dit 
  groote 
  

   aantal 
  soorten 
  weten 
  wij 
  eigenlijk 
  nog 
  zeer 
  weinig 
  

   en 
  dat 
  weinige 
  voornamelijk 
  door 
  de 
  aanteekenin- 
  

   gen 
  van 
  Prof. 
  Katzeburg. 
  De 
  Pezomachen 
  zijn 
  

   volgens 
  hem 
  parasiet-parasiten. 
  Pes. 
  inslabiUs 
  is 
  

   parasiet 
  van 
  een 
  Microgaster 
  uit 
  Bomhyx 
  Pini, 
  en 
  

   van 
  Microg. 
  Crataegi. 
  Pezom. 
  cursitans 
  Grav. 
  werd 
  

   uit 
  Lophyrus 
  Pint, 
  Bomhjx 
  Pini 
  en 
  Cimhex 
  varia- 
  

   bilis 
  opgekweekt, 
  en 
  is 
  volgens 
  Ratz. 
  parasiet 
  van 
  

   Cryptus 
  ineubitor. 
  Pezom. 
  geocliares 
  Forst, 
  werd 
  te 
  

   gelijk 
  met 
  Hemileles 
  palpator 
  uit 
  Tinea 
  lichenella 
  

   opgekweekt. 
  

  

  Volgens 
  Smith 
  zou 
  Pezom. 
  fasciatus 
  F. 
  als 
  para- 
  

   siet 
  te 
  voorschijn 
  gekomen 
  zijn 
  uit 
  nesten 
  van 
  Age- 
  

   laena 
  brunnea, 
  eene 
  spin; 
  mijn 
  vriend 
  Ritsema 
  zag 
  

   eene 
  andere, 
  donkerbruine 
  soort, 
  te 
  gelijk 
  met 
  een 
  

  

  ■ 
  Ia 
  Wiegmann's 
  Archiv 
  für 
  Salurgesc/dclde, 
  XVI'' 
  Jalirg. 
  Berliu 
  

   1850, 
  doch 
  ook 
  afzonderlijk 
  te 
  verkrijgen. 
  

  

  Subsequent 
  plates 
  will 
  contain 
  , 
  if 
  possible 
  , 
  figures 
  

   from 
  all 
  the 
  other 
  new 
  genera 
  of 
  Féirster; 
  for 
  the 
  

   present 
  I 
  limit 
  mj'self 
  to 
  the 
  important 
  genus 
  Pczo- 
  

   machus 
  , 
  as 
  it 
  remains 
  after 
  subtraction 
  of 
  the 
  new 
  

   ones. 
  It 
  will 
  be 
  defined 
  by 
  the 
  following 
  cliarac- 
  

   ters 
  : 
  the 
  head 
  is 
  placed 
  vertically,' 
  punctured 
  very 
  

   finely 
  in 
  the 
  shape 
  of 
  leather 
  or 
  sometimes 
  in 
  more 
  

   confused 
  punctuation 
  ; 
  the 
  antennae 
  are 
  rather 
  longer 
  

   than 
  half 
  the 
  body 
  and 
  have 
  their 
  seven 
  first 
  arti- 
  

   cles 
  more 
  long 
  than 
  broad, 
  of 
  which 
  the 
  3'' 
  com- 
  

   monly 
  is 
  the 
  longest; 
  the 
  thorax 
  is 
  very 
  straight, 
  

   distinctly 
  divided 
  by 
  two 
  transversal 
  furrows 
  into 
  

   three 
  parts 
  , 
  generally 
  without 
  scutellum 
  , 
  some- 
  

   times 
  with 
  it 
  (see 
  fig. 
  8a); 
  the 
  metathorax 
  is 
  not 
  

   divided 
  into 
  areolets, 
  but 
  shows 
  a 
  transversal 
  rail, 
  

   beneath 
  which 
  the 
  dorsal 
  surface 
  sinks 
  nearly 
  ver- 
  

   tically 
  down. 
  There 
  is 
  no 
  indication 
  whatsoever 
  of 
  

   wings. 
  The 
  abdomen 
  is 
  attached 
  to 
  the 
  thorax 
  by 
  a 
  

   thin 
  peduncle 
  and 
  ends 
  in 
  a 
  distinctly 
  exserted 
  ovi- 
  

   positor. 
  The 
  legs 
  are 
  slender 
  and 
  show 
  no 
  broad 
  

   or 
  cordiform 
  joints 
  in 
  the 
  tarsi. 
  

  

  The 
  great 
  difficulty 
  of 
  identifiing 
  the 
  species 
  depends 
  

   on 
  the 
  recognition 
  of 
  the 
  denser 
  or 
  more 
  scat- 
  

   tered 
  punctuation 
  and 
  villosity 
  of 
  the 
  abdomen, 
  

   secondly 
  of 
  the 
  ovipositor 
  having 
  the 
  entire 
  length 
  

   of 
  the 
  first 
  abdominal 
  segment 
  or 
  not, 
  thirdly 
  of 
  

   the 
  metathorax 
  being 
  longer 
  than 
  the 
  mesothorax 
  

   or 
  shorter 
  — 
  and 
  other 
  such 
  minute 
  distinctions, 
  

   sometimes 
  so 
  doubtful, 
  that 
  one 
  hesitates 
  to 
  decide 
  

   on 
  them. 
  It 
  would 
  be 
  a 
  great 
  improvement, 
  if 
  

   accurate 
  and 
  highly 
  magnified 
  figures 
  could 
  be 
  given 
  , 
  

   coloured 
  and 
  uncoloured, 
  of 
  all 
  the 
  species, 
  enume- 
  

   i"ated 
  in 
  the 
  Monographie 
  der 
  Gallung 
  Pezomachus 
  '. 
  

  

  Our 
  notion 
  is 
  at 
  this 
  time 
  only 
  superficial 
  as 
  to 
  the 
  

   biological 
  relations 
  of 
  that 
  great 
  number 
  of 
  species 
  , 
  

   and 
  what 
  we 
  know 
  about 
  the 
  matter, 
  we 
  owe 
  it 
  chiefly 
  

   to 
  the 
  investigations 
  of 
  Prof. 
  Ratzeburg. 
  According 
  

   to 
  what 
  he 
  tells 
  us, 
  the 
  Pezomachi 
  are 
  parasites 
  of 
  pa- 
  

   rasites. 
  So 
  Pezomachus 
  inslabiUs 
  is 
  parasite 
  to 
  a 
  sort 
  of 
  

   Microgaster, 
  infesting 
  Bombyx 
  Pini 
  and 
  to 
  Microgaster 
  

   Crataegi; 
  Pezom. 
  cursitans 
  Grav. 
  was 
  bred 
  out 
  of 
  

   Lophyrus 
  Pini, 
  Bomliyx 
  Pini 
  and 
  Cimbex 
  variabilis, 
  

   being 
  according 
  to 
  Ratzeburg 
  a 
  parasite 
  to 
  their 
  enemy 
  

   Cryptus 
  incubiior. 
  Pezom. 
  geochares 
  Forst, 
  was 
  bred 
  

   together 
  with 
  Hemileles 
  palpator 
  from 
  Tinea 
  lichenella. 
  

  

  But 
  according 
  to 
  Smith 
  Pezom. 
  fasciatus 
  F. 
  should 
  

  

  » 
  Wiegmanu's 
  Archiv 
  fir 
  Haiurgeschichte, 
  Year 
  XVI, 
  Berliu 
  1850, 
  

   but 
  also 
  to 
  be 
  had 
  separately. 
  

  

  