﻿21 
  

  

  nen 
  de 
  middelringen 
  van 
  het 
  abdomen 
  bij 
  Gli/pla 
  

   altijd 
  eene 
  driehoekige 
  teekening 
  gevormd 
  door 
  twee 
  

   scheefloopende 
  gleuven 
  en 
  den 
  achterraud, 
  terwijl 
  

   deze 
  segmenten 
  bij 
  Clistopyga 
  slechts 
  zeer 
  korte 
  

   scheeve 
  indruksels 
  aan 
  de 
  basis 
  vertoonen 
  ; 
  eindelijk 
  

   zijn 
  de 
  individuen 
  van 
  het 
  voorlaatstgenoemde 
  ge- 
  

   slacht 
  slank 
  van 
  bouw, 
  daarentegen 
  die 
  van 
  bet 
  

   laatstgenoemde 
  kort 
  en 
  gedrongen. 
  

  

  Van 
  het 
  geslacht 
  Glypla 
  vind 
  ik 
  in 
  den 
  Catalogus 
  

   van 
  L. 
  Kirchner 
  37 
  soorten 
  vermeld; 
  dat 
  aantal 
  is 
  

   echter 
  niet 
  onvoorwaardelijk 
  aan 
  te 
  nemen, 
  aange- 
  

   zien 
  hoogst 
  waarschijnlijk 
  de 
  soorten 
  van 
  verschil- 
  

   lende 
  auteurs 
  niet 
  met 
  elkander 
  zullen 
  vergeleken 
  

   zijn 
  , 
  b. 
  V. 
  die 
  van 
  Desvignes 
  niet 
  met 
  die 
  van 
  Rat- 
  

   zeburg 
  of 
  Holmgren. 
  Laatstgenoemde 
  kent 
  15 
  soor- 
  

   ten 
  in 
  Zweden, 
  waarvan 
  slechts 
  5 
  niet 
  aan 
  Gra- 
  

   venhorst 
  bekend 
  waren. 
  

  

  Op 
  onze 
  plaat 
  vindt 
  men 
  bij 
  tig. 
  2 
  eene 
  soort 
  

   afgebeeld, 
  omtrent 
  welke 
  ik 
  eerst 
  getwijfeld 
  heb 
  of 
  

   zij 
  niet 
  misschien 
  de 
  Rostrala 
  van 
  Holmgren 
  zou 
  

   kunnen 
  wezen, 
  totdat 
  typische 
  exemplaren 
  der 
  laatste 
  

   soort 
  door 
  de 
  welwillende 
  tusschenkomst 
  van 
  Dr. 
  

   C. 
  Stal 
  ontvangen, 
  mij 
  aantoonden 
  dat 
  ik 
  met 
  eene 
  

   zelfstandige 
  soort 
  te 
  doen 
  had. 
  De 
  vergroote 
  figuren 
  

   la, 
  2a, 
  Ih 
  en 
  26 
  zullen 
  overigens 
  iedereen 
  duidelijk 
  

   overtuigen 
  dat 
  men 
  hier 
  twee 
  zeer 
  verschillende 
  soor- 
  

   ten 
  voor 
  zich 
  heeft. 
  Ik 
  heb 
  Gh/pla 
  elegans 
  beschreven 
  

   in 
  het 
  XVP 
  deel 
  van 
  het 
  Tijdscimfl 
  voor 
  Entomo- 
  

   logie, 
  bl. 
  214, 
  waar 
  hare 
  diagnose 
  aldus 
  is 
  opgesteld 
  : 
  

  

  Glypla 
  nigra, 
  facie 
  non 
  ' 
  elongala 
  argent 
  eo-pilosa, 
  

   ore 
  pedihmque 
  anterioribus 
  flavis 
  , 
  abdominis 
  medio 
  et 
  

   femoribus 
  poslicis 
  ochraceo 
  rufis. 
  S 
  Long. 
  9 
  — 
  11 
  mm. 
  

  

  Het 
  geslacht 
  Clistopyga 
  is 
  zeer 
  arm 
  aan 
  soorten; 
  

   Gravenhorst 
  kende 
  er 
  2, 
  Haemorrhoidalis 
  en 
  Inci- 
  

   tator, 
  waarvan 
  de 
  laatste 
  reeds 
  aan 
  Fabricius 
  haren 
  

   naam 
  te 
  danken 
  had. 
  Holmgren 
  heeft 
  er 
  eene 
  bij- 
  

   gevoegd 
  , 
  Rufator 
  (zie 
  onze 
  fig. 
  7) 
  ; 
  vroeger 
  moet 
  

   Boyer 
  de 
  Fonscolombe 
  er 
  2 
  beschreven 
  hebben 
  

   (waarschijnlijk 
  in 
  de 
  Ichneumonologie 
  Provencale), 
  

   wier 
  namen 
  Erythraea 
  en 
  Rufescens 
  doen 
  vermoeden 
  

   dat 
  een 
  van 
  beiden 
  wel 
  met 
  de 
  Holmgrensche 
  soort 
  

   zou 
  kunnen 
  zamenvallen. 
  

  

  Van 
  dit 
  geslacht 
  is, 
  voor 
  zoo 
  verre 
  mij 
  bekend 
  

   werd, 
  de 
  biologie 
  nog 
  niet 
  beschreven. 
  Van 
  Glypta 
  

   weet 
  men 
  dat 
  de 
  soorten 
  als 
  parasiten 
  in 
  Microle- 
  

   pidopter-larven 
  leven 
  ; 
  eenige 
  opgaven 
  dienaangaande 
  

   vindt 
  men 
  bij 
  Ratzeburg 
  en 
  Kirchner. 
  Ik 
  kan 
  die 
  

  

  deeply 
  incised 
  oblique 
  lines 
  and 
  the 
  posterior 
  mar- 
  

   gin, 
  whilst 
  those 
  segments 
  in 
  Clistopyga 
  offer 
  only 
  

   two 
  very 
  short 
  oblique 
  impressions 
  at 
  the 
  base 
  and 
  

   posteriorly 
  two 
  tubercles 
  before 
  the 
  margin; 
  finally 
  

   the 
  general 
  form 
  of 
  the 
  species 
  of 
  Glypta 
  is 
  slender 
  

   and 
  fine, 
  that 
  of 
  the 
  Clislopygae 
  on 
  the 
  contrary 
  

   short 
  and 
  stout. 
  

  

  In 
  the 
  Catalogue 
  of 
  L. 
  Kirchner 
  I 
  find 
  enumerated 
  

   37 
  European 
  species 
  of 
  the 
  genus 
  Glypta; 
  but 
  that 
  

   number 
  is 
  not 
  to 
  be 
  trusted 
  to, 
  because 
  probably 
  

   many 
  species 
  of 
  different 
  authors 
  have 
  not 
  been 
  

   mutually 
  compared, 
  for 
  instance 
  those 
  of 
  Desvignes 
  

   not 
  with 
  those 
  of 
  Ratzeburg 
  or 
  Holmgren. 
  The 
  lat- 
  

   ter 
  author 
  knows 
  15 
  species 
  in 
  Sweden, 
  of 
  which 
  

   number 
  only 
  five 
  were 
  unknown 
  to 
  Graveiihorst. 
  

  

  On 
  this 
  plate 
  the 
  reader 
  will 
  find 
  in 
  fig. 
  2, 
  a 
  species, 
  

   as 
  to 
  which 
  I 
  at 
  the 
  first 
  glance 
  doubted 
  whether 
  it 
  

   might 
  not 
  be 
  the 
  Rostrata 
  of 
  Holmgren 
  , 
  till 
  at 
  

   length 
  typical 
  specimens 
  of 
  the 
  latter, 
  which 
  the 
  

   Leyden 
  Museum 
  owes 
  to 
  the 
  kindness 
  of 
  Dr. 
  Carl 
  

   Stal, 
  proved 
  my 
  species 
  to 
  be 
  distinct. 
  The 
  mag- 
  

   nified 
  figures 
  la, 
  2a, 
  lb 
  and 
  2b 
  will 
  for 
  the 
  rest 
  

   convince 
  every 
  one 
  that 
  two 
  different 
  species 
  are 
  

   here 
  depicted. 
  I 
  gave 
  the 
  description 
  of 
  Glypta 
  

   elegans 
  in 
  volume 
  XVI 
  of 
  the 
  Tijdschrift 
  voor 
  En- 
  

   tomologie 
  p. 
  214, 
  where 
  the 
  diagnose 
  was 
  drawn 
  

   up 
  as 
  follows: 
  

  

  Glypta 
  nigra, 
  facie 
  non 
  ^ 
  elongata 
  argenteo-pilosa 
  , 
  

   ore 
  pedibusque 
  anterioribus 
  flavis 
  , 
  abdominis 
  medio 
  et 
  

   femoribus 
  posticis 
  ochraceo 
  ruftsS. 
  Long. 
  9 
  — 
  11 
  mm. 
  

  

  The 
  genus 
  Clistopyga 
  contains 
  only 
  a 
  few 
  species; 
  

   Gravenhorst 
  described 
  two 
  of 
  them 
  , 
  Haemorrhoidalis 
  

   and 
  Incitator, 
  of 
  which 
  the 
  latter 
  had 
  received 
  its 
  

   name 
  from 
  Fabricius. 
  Holmgren 
  added 
  to 
  them 
  a 
  

   third 
  species 
  , 
  Rufator 
  (see 
  fig. 
  7) 
  ; 
  but 
  Boyer 
  de 
  

   Fonscolombe 
  must 
  have 
  earlier 
  described 
  two 
  spe- 
  

   cies 
  (probably 
  in 
  his 
  Ichneumonologie 
  provencale), 
  

   whose 
  names 
  of 
  Erythraea 
  and 
  Rufescens 
  coincide 
  

   so 
  much 
  with 
  that 
  of 
  Holmgren 
  that 
  it 
  is 
  to 
  be 
  

   feared 
  one 
  of 
  them 
  will 
  be 
  identical 
  with 
  his. 
  

  

  So 
  far 
  as 
  I 
  could 
  investigate, 
  the 
  economy 
  of 
  

   this 
  latter 
  genus 
  is 
  still 
  undetected. 
  As 
  to 
  Glypta, 
  

   it 
  is 
  stated 
  that 
  its 
  species 
  live 
  as 
  parasites 
  in 
  the 
  

   larvae 
  of 
  Microlepidoptera. 
  Some 
  notices 
  on 
  this 
  mat- 
  

   ter 
  are 
  to 
  be 
  found 
  in 
  the 
  work 
  of 
  Ratzeburg 
  and 
  

   Kirchner's 
  Catalogue. 
  I 
  am 
  able 
  to 
  add 
  to 
  them 
  

   the 
  following 
  record: 
  Mensurator 
  and 
  Jncisa 
  were 
  

  

  Het 
  ware 
  hier 
  beter 
  te 
  lezen 
  minus 
  eUmgaia. 
  

  

  ' 
  Betten 
  minus 
  elongata. 
  

  

  