﻿23 
  

  

  nog 
  iu 
  twijfel 
  verkeer. 
  ' 
  . 
  Deze 
  3 
  zijn 
  : 
  Niyra 
  Grav. 
  

   onderscheiden 
  door 
  bijzondere 
  grootte 
  (4—5 
  lin.) 
  

   Manjinalor 
  Schiöd. 
  , 
  veel 
  kleiner, 
  hebbende 
  roode 
  

   pooten 
  met 
  zwarte 
  heupen 
  en 
  trochanters 
  en 
  bruine 
  

   achterschcenen 
  en 
  tarsen 
  , 
  eindelijk 
  Callgala 
  Grav. 
  

   even 
  klein 
  en 
  van 
  de 
  voorgaande 
  onderscheiden 
  

   door 
  roode 
  dijen 
  en 
  trochanters 
  en 
  zwarte 
  achter- 
  

   scheeuen. 
  De 
  eerste 
  soort 
  werd 
  uit 
  Tortrix 
  buoliana 
  

   opgekweekt; 
  omtrent 
  de 
  levenswijze 
  der 
  beide 
  an- 
  

   deren 
  vindt 
  ik 
  niets 
  opgeteekend. 
  

  

  Het 
  geslacht 
  Meniscus 
  werd 
  door 
  den 
  Deenscheu 
  

   natuurkundige 
  Schiödte 
  iiit 
  het 
  geslacht 
  Lissonola 
  

   van 
  Graveuhorst 
  afgescheiden; 
  het 
  bevat 
  slechts 
  5 
  

   soorten, 
  die 
  in 
  den 
  regel 
  grooter 
  zijn 
  dan 
  die 
  van 
  

   het 
  genus 
  dat 
  zij 
  verlaten 
  hebben. 
  Op 
  eene 
  later 
  

   volgende 
  plaat 
  zal 
  ik 
  ook 
  nog 
  Murinus 
  en 
  zijne 
  

   fraaije 
  verscheidenheid 
  afbeelden 
  en 
  alsdan 
  een 
  

   Conspectus 
  Specierum 
  in 
  den 
  text 
  geven. 
  

  

  De 
  grootste 
  soort 
  M. 
  selosus 
  is 
  de 
  vijand 
  van 
  

   Cossiis 
  ligniperda, 
  Calenalor 
  werd 
  opgekweekt 
  uit 
  

   eene 
  Noctua-rups, 
  terwijl 
  Agnaliis 
  schijnt 
  te 
  leven 
  

   in 
  eene 
  rups, 
  die 
  zich 
  op 
  duinplanten 
  onthoudt. 
  

  

  Plaat 
  15. 
  

  

  Wie 
  het 
  geslacht 
  Alysia 
  (door 
  Latreille 
  in 
  zijne 
  

   Genera 
  Crust, 
  et 
  Ins. 
  IV. 
  14 
  vastgesteld) 
  begeert 
  te 
  

   kennen, 
  dient 
  zeer 
  bepaald 
  studie 
  te 
  maken 
  van 
  

   het 
  opstel 
  van 
  Haliday 
  on 
  the 
  Classification 
  of 
  Para- 
  

   sitic 
  Hymenoptera, 
  in 
  the 
  Entomological 
  Magazine 
  

   van 
  April 
  1838. 
  Dit 
  is 
  de 
  basis 
  van 
  soortenkennis. 
  

   Wie 
  verder 
  over 
  meer 
  dan 
  een 
  honderdtal 
  soorten 
  

   in 
  zijne 
  verzameling 
  te 
  beschikken 
  heeft, 
  moge 
  

   daarbij 
  gebruiken 
  Förster's 
  Synopsis 
  der 
  Familien 
  

   und 
  Gatlungen 
  der 
  Braconinen, 
  doch 
  wie 
  er 
  minder 
  

   bezit 
  wordt 
  het 
  in 
  zijn' 
  eigen 
  belang 
  afgeraden, 
  

   daar 
  het 
  slechts 
  dienen 
  kan 
  om 
  hem 
  in 
  verwarring 
  

   te 
  brengen, 
  wanneer 
  hij 
  zich 
  waagt 
  in 
  het 
  laby- 
  

   rinth 
  van 
  meer 
  dan 
  40 
  genera. 
  

  

  De 
  plaat 
  beziende, 
  zal 
  men 
  bespeuren 
  dat 
  ik 
  het 
  

  

  ' 
  Graveuhorst's 
  Lissonoia 
  defeciiva, 
  gelijk 
  aan 
  Ruihes 
  Chalinocerus 
  

   defeciivus 
  en 
  Katzebiirg's 
  Chalinocerits 
  lonyicornis 
  komt 
  mij 
  voor 
  iden- 
  

   tiek 
  met 
  Graveuhorst's 
  Fhi/lodieins 
  niger 
  = 
  Holmgren's 
  Lampronota 
  

   nigra, 
  waaruit 
  volgen 
  zon 
  dat 
  de 
  3"^ 
  soort 
  van 
  Marshall's 
  Catalogus 
  

   niet 
  goed 
  benoemd 
  zou 
  zijn. 
  

  

  totally 
  clear, 
  in 
  my 
  opinion 
  '. 
  These 
  three 
  spe- 
  

   cies 
  are 
  Nigra, 
  distinguished 
  by 
  its 
  greater 
  di- 
  

   mensions 
  (4 
  — 
  5'"), 
  Marginator 
  Schiödte, 
  a 
  smaller 
  

   species 
  with 
  red 
  legs, 
  black 
  thighs, 
  trochanters 
  

   and 
  fuscous 
  hindertibiae 
  and 
  tarsi, 
  finally 
  Caligula 
  

   Grav., 
  resembling 
  the 
  latter 
  in 
  length 
  and 
  form, 
  

   but 
  having 
  red 
  thighs 
  and 
  trochanters 
  and 
  black 
  

   posterior 
  tibiae. 
  

  

  The 
  first 
  named 
  species 
  was 
  bred 
  from 
  Torlrix 
  

   buoliana: 
  as 
  to 
  the 
  biology 
  of 
  both 
  the 
  others 
  I 
  

   cannot 
  find 
  any 
  notice 
  given. 
  

  

  The 
  genus 
  Meniscus 
  was 
  separated 
  from 
  Lissonola 
  

   Grav. 
  by 
  the 
  Danish 
  naturalist 
  Schiödte 
  ; 
  it 
  contains 
  

   only 
  five 
  species, 
  which 
  generally 
  are 
  of 
  a 
  stouter 
  

   form 
  than 
  those 
  left 
  in 
  Gravenborst's 
  genus. 
  On 
  a 
  

   subsequent 
  plate 
  I 
  will 
  also 
  give 
  M. 
  murinus 
  and 
  its 
  

   fine 
  variety 
  and 
  in 
  the 
  text 
  a 
  conspectus 
  specierum. 
  

  

  The 
  larger 
  species 
  M. 
  selosus 
  is 
  known 
  to 
  be 
  a 
  

   parasite 
  of 
  Cossus 
  ligniperda: 
  M. 
  calenalor 
  crept 
  

   forth 
  from 
  a 
  caterpillar 
  of 
  Noctuide, 
  whilst 
  Agnalus 
  

   seems 
  to 
  live 
  in 
  a 
  caterpillar, 
  subsisting 
  on 
  downplants. 
  

  

  Plate 
  15. 
  

  

  Those 
  who 
  desire 
  to 
  know 
  thoroughly 
  the 
  genus 
  

   Alysia 
  (introduced 
  by 
  Latreille 
  in 
  his 
  Genera 
  Crus- 
  

   laceorum 
  et 
  Insectorum 
  vol. 
  IV, 
  p. 
  14), 
  must 
  ne- 
  

   cessaiily 
  make 
  a 
  careful 
  study 
  of 
  Haliday's 
  paper 
  

   on 
  the 
  Classification 
  of 
  Parasitic 
  Hymenoptera 
  , 
  inserted 
  

   in 
  the 
  Entomological 
  Magazine, 
  April 
  1838. 
  This 
  

   paper 
  is 
  the 
  base 
  of 
  the 
  knowledge 
  of 
  species. 
  He 
  

   who 
  has 
  moreover 
  to 
  dispose 
  of 
  more 
  than 
  a 
  hundred 
  

   species 
  in 
  his 
  collection, 
  may 
  combine 
  with 
  that 
  

   study, 
  that 
  of 
  Förster's 
  Synopsis 
  der 
  Familien 
  und 
  

   Gatlungen 
  der 
  Braconinen 
  , 
  but 
  he 
  who 
  does 
  not 
  

   possess 
  so 
  large 
  a 
  number 
  ought 
  really 
  to 
  refrain 
  

   from 
  making 
  use 
  of 
  the 
  Synopsis, 
  as 
  it 
  will 
  merely 
  

   serve 
  to 
  lead 
  him 
  astray 
  in 
  a 
  labyrinth 
  of 
  more 
  

   than 
  40 
  genera. 
  

  

  * 
  Gravenhorst's 
  Lissonota 
  defeciiva, 
  identical 
  with 
  Kuthe's 
  C/iali- 
  

   7iocerits 
  defectiviis 
  aud 
  Ratzeburg's 
  Chatiiiocerus 
  lont/iconiis 
  , 
  seems 
  to 
  

   me 
  to 
  he 
  the 
  same 
  species 
  as 
  Gravenhorst's 
  Phiftodieius 
  niger 
  (Holm- 
  

   gren's 
  Lampr&noia 
  nigra) 
  , 
  of 
  which 
  opinion 
  a 
  sequence 
  is 
  that 
  the 
  third 
  

   species 
  of 
  Key. 
  Marshall's 
  Catalogue 
  is 
  not 
  rightly 
  named. 
  

  

  