﻿31 
  

  

  bruin 
  , 
  maar 
  beide 
  roodachtig 
  geel 
  ; 
  ook 
  zijn 
  de 
  

   achterdijen 
  niet 
  zwart 
  , 
  maar 
  slechts 
  een 
  weinig 
  

   bruiner 
  dan 
  de 
  middendijen) 
  en 
  6'. 
  longkoruis 
  de 
  

   zevende 
  soort 
  van 
  Nces 
  ontbreelit 
  geheel. 
  

  

  Fig. 
  4, 
  Pi. 
  19 
  is 
  /'/'. 
  nier 
  naar 
  Nees 
  en 
  schijnt 
  

   mij 
  gelijlc 
  te 
  zijn 
  aan 
  Acitleator 
  Hal. 
  Het 
  stigma 
  is 
  

   lichtbruin, 
  niet 
  zwart 
  en 
  ook 
  niet 
  ovaal 
  (nigrum 
  et 
  

   ovatum) 
  gelijk 
  Nees 
  schrijft. 
  Aler 
  Thoms. 
  verschilt 
  

   daarvan 
  (zie 
  fig. 
  5) 
  in 
  den 
  vorm 
  en 
  de 
  kleur 
  van 
  

   het 
  stigma 
  , 
  maar 
  vooral 
  in 
  veel 
  korter 
  legboor. 
  

  

  Fig. 
  6 
  Pr. 
  liavipes 
  Thoms. 
  is 
  zeer 
  kenbaar 
  aan 
  

   den 
  bultachtigen 
  metathorax. 
  

  

  De 
  figuren 
  7 
  , 
  8 
  en 
  10 
  zijn 
  niet 
  naar 
  typische 
  

   exemplaren 
  , 
  maar 
  naar 
  HoUandschen 
  , 
  die 
  uitnemend 
  

   met 
  de 
  beschrijvingen 
  overeen 
  stemmen. 
  

  

  Men 
  ziet 
  uit 
  dit 
  alles 
  dat 
  eene 
  nieuwe 
  bewerking 
  

   van 
  dit 
  genus 
  nog 
  niet 
  overbodig 
  is. 
  

  

  Omtrent 
  de 
  biologie 
  dezer 
  insecten 
  is 
  het 
  volgende 
  

   bekend. 
  Curtis 
  kweekte 
  Pr. 
  Vialor.' 
  uit 
  de 
  larven 
  

   van 
  Nehria 
  breincollis 
  F. 
  Acidealor 
  Hal. 
  werd 
  op- 
  

   gekweekt 
  uit 
  Mijcelophila 
  nigra, 
  Emarcialor 
  F. 
  uit 
  

   Sciophiln 
  limbala, 
  Gravidalor 
  L. 
  \\\i 
  Boleloplula 
  fusca, 
  

   Ligalus 
  Nees 
  uit 
  Mycelophila 
  punctata, 
  PaUipes 
  Jur. 
  

   uit 
  Marcrocera 
  maculala 
  en 
  ISiger 
  Panz. 
  uit 
  Brachij- 
  

   campld 
  griseicullis 
  Ötaeg. 
  Andere 
  soorten 
  zijn 
  uit 
  

   verschillende 
  paddestoelen 
  voortgekomen 
  , 
  die 
  met 
  

   muggenlarven 
  bezet 
  waren. 
  

  

  Plaat 
  20. 
  

  

  Van 
  het 
  geslacht 
  Ichneumon 
  L. 
  naar 
  de 
  beperking 
  

   van 
  Wesmael 
  hebben 
  wij 
  reeds 
  2 
  soorten 
  afgebeeld 
  ; 
  

   wij 
  geven 
  hier 
  nog 
  de 
  afbeelding 
  van 
  8 
  soorten 
  , 
  

   waaromtrent 
  niet 
  veel 
  bijzonders 
  te 
  vermelden 
  valt. 
  

  

  Lineator 
  komt 
  in 
  verscheidene 
  variëteiten 
  voor 
  , 
  

   onder 
  welke 
  ook 
  Reslauralor 
  Grav. 
  door 
  Holmgren 
  

   gesteld 
  wordt 
  ; 
  de 
  eerstgenoemde 
  soort 
  werd 
  door 
  Boie 
  

   uit 
  Geometra 
  elutata 
  opgekweekt. 
  Bilineatus 
  (Fig. 
  3) 
  

   is 
  evenzeer 
  onstandvastig 
  in 
  de 
  kleur 
  der 
  pooten 
  ; 
  in 
  

  

  seven 
  , 
  of 
  C. 
  ligatus 
  one 
  , 
  not 
  agreeing 
  however 
  in 
  

   all 
  particulars 
  with 
  the 
  description 
  , 
  (for 
  instance 
  

   the 
  antennae 
  are 
  not 
  black 
  , 
  the 
  scapus 
  not 
  pitchy 
  

   brown 
  , 
  but 
  both 
  fulvous 
  ; 
  the 
  hinder 
  femora 
  not 
  

   black 
  , 
  only 
  a 
  little 
  darker 
  than 
  those 
  of 
  the 
  middle 
  

   pair); 
  C. 
  longiconiis, 
  Nees' 
  seventh 
  species, 
  is 
  totally 
  

  

  wantmg. 
  

  

  Fig. 
  4 
  PI. 
  19 
  represents 
  P. 
  alcr 
  after 
  Neesian 
  

   specimens 
  and 
  appears 
  to 
  be 
  identical 
  with 
  Haliday's 
  

   Aculealor. 
  The 
  stigma 
  is 
  slightly 
  fuscous 
  and 
  not 
  

   black, 
  nor 
  ovaie 
  as 
  Nees 
  will 
  („stigma 
  nigrum 
  et 
  

   ovatum"). 
  Thomson's 
  Aler 
  (see 
  Fig. 
  5) 
  differs 
  from 
  

   it 
  in 
  the 
  shape 
  and 
  the 
  colour 
  of 
  the 
  stigma 
  , 
  but 
  

   more 
  particularly 
  in 
  the 
  shortness 
  of 
  its 
  ovipositor. 
  

  

  Fig. 
  6 
  Pr. 
  clavipes 
  Thoms. 
  is 
  at 
  once 
  to 
  be 
  recog- 
  

   nized 
  by 
  the 
  humpbacked 
  metathorax. 
  

  

  Finally, 
  the 
  figures 
  7, 
  8 
  and 
  10 
  are 
  not 
  drawn 
  

   after 
  typical, 
  but 
  after 
  Dutch 
  specimens 
  , 
  answering 
  

   however 
  in 
  all 
  points 
  to 
  the 
  descriptions. 
  

  

  I 
  suppose, 
  nobody 
  after 
  reading 
  these 
  lines, 
  will 
  

   object 
  to 
  the 
  thesis 
  , 
  that 
  a 
  thorough 
  revision 
  and 
  

   renewed 
  ordering 
  of 
  this 
  genus 
  is 
  wanted. 
  

  

  About 
  the 
  biology 
  of 
  the 
  genus 
  I 
  have 
  found 
  

   noticed 
  the 
  following 
  facts. 
  Curtis 
  bred 
  Pr. 
  Viator 
  (!') 
  

   from 
  the 
  larves 
  of 
  Nehria 
  brevicollis 
  F. 
  — 
  Pr. 
  Acule- 
  

   ator 
  Hal. 
  was 
  found 
  to 
  be 
  a 
  parasite 
  of 
  Mycetophila 
  

   nigra 
  , 
  Pr. 
  Emarcialor 
  of 
  Sciophila 
  limbala 
  , 
  Pr. 
  Gra- 
  

   vidalor 
  L. 
  of 
  Bolelopkila 
  fusca 
  , 
  Pr. 
  ligalus 
  Nees 
  of 
  

   Mycelophila 
  punctata 
  , 
  Pr. 
  pallipes 
  Jur. 
  of 
  Macrocera 
  

   maculala 
  and 
  Pr. 
  niger 
  Pz. 
  of 
  Brachijcampla 
  grisei- 
  

   collis 
  Staeg. 
  Other 
  species 
  proceded 
  from 
  mushrooms 
  , 
  

   in 
  which 
  dwelled 
  dipterous 
  larvae. 
  

  

  Plate 
  20. 
  

  

  We 
  have 
  already 
  delineated 
  two 
  species 
  of 
  the 
  

   genus 
  Ichneumon 
  L., 
  as 
  it 
  stands 
  now 
  after 
  the 
  

   eliminations 
  by 
  Wesmael; 
  here 
  again 
  we 
  give 
  the 
  

   figures 
  of 
  8 
  other 
  species. 
  We 
  have 
  but 
  a 
  few 
  words 
  

   to 
  mention 
  about 
  them. 
  

  

  Linealor 
  appears 
  in 
  several 
  varieties 
  , 
  among 
  which 
  

   Holmgren 
  reckons 
  Bestauralor. 
  The 
  first 
  named 
  spe- 
  

   cies 
  was 
  bred 
  by 
  Boie 
  from 
  Geometra 
  elulala. 
  Bili- 
  

   neatus 
  (Fig. 
  3) 
  is 
  equally 
  inconstant 
  in 
  the 
  colour 
  

  

  