﻿35 
  

  

  verdragen 
  ; 
  doch 
  het 
  geslacht 
  Tryplion 
  zoo 
  als 
  het 
  

   door 
  Holmgren 
  in 
  zijne 
  voortreiïelijke 
  monograpliie 
  

   werd 
  begrensd, 
  is 
  zeer 
  natuurlijk 
  en 
  goed 
  afgerond. 
  

   Het 
  bevat 
  eenige 
  weinige 
  soorten 
  , 
  door 
  de 
  volgende 
  

   , 
  kenmerken 
  van 
  hunne 
  omgeving 
  duidelijk 
  afge- 
  

   scheiden. 
  

  

  Kop 
  breeder 
  dan 
  lang, 
  achter 
  de 
  oogen 
  niet 
  uit- 
  

   puilend; 
  metatborax 
  met 
  3 
  of 
  5 
  duidelijke 
  paneeltjes 
  

   en 
  de 
  eerste 
  ring 
  van 
  het 
  achterlijf, 
  dat 
  niet 
  zeer 
  

   slank 
  is 
  aan 
  de 
  inplanting, 
  met 
  twee 
  langsrigcheltjes 
  

   bezet, 
  waartusscbeu 
  zich 
  dan 
  eene 
  min 
  of 
  meer 
  

   diepe 
  gleuf 
  bevindt; 
  pooten 
  middelmatig 
  lang, 
  de 
  

   achterdijen 
  dikwijls 
  gezwollen 
  ; 
  vleugels 
  gewoonlijk 
  

   met 
  areola; 
  legboor 
  kort 
  en 
  regt. 
  

  

  Het 
  aantal 
  soorten 
  in 
  het 
  noordwesten 
  van 
  Europa 
  

   bedraagt 
  niet 
  veel 
  meer 
  dan 
  20, 
  ofschoon 
  men 
  den 
  

   Catalogus 
  van 
  Kirchner 
  opslaande, 
  ligt 
  zoude 
  meenen 
  

   dat 
  het 
  er 
  meer 
  dan 
  honderd 
  bedroeg. 
  Kirchner 
  heeft 
  

   namelijk 
  geen 
  raad 
  geweten 
  met 
  de 
  Tryphonen 
  van 
  

   Gravenhorst, 
  die 
  hij 
  eigenlijk, 
  indien 
  zulks 
  mogelijk 
  

   ware 
  geweest, 
  had 
  moeten 
  indeelen 
  in 
  andere 
  ge- 
  

   slachten. 
  Buiten 
  raad 
  hoe 
  daarmede 
  te 
  handelen 
  

   heeft 
  hij 
  ze 
  allen 
  in 
  dit 
  geslacht 
  gelaten. 
  

  

  Twee 
  soorten 
  van 
  Tryphon 
  Fall, 
  zijn 
  gekenmerkt 
  

   door 
  een 
  stekeltje 
  op 
  het 
  voorhoofd 
  (zie 
  fig. 
  la 
  en 
  2a); 
  

   van 
  de 
  overigen 
  zijn 
  er 
  vijf 
  bij 
  wie 
  rondom 
  de 
  in- 
  

   planting 
  der 
  sprieten 
  het 
  tegument 
  eene 
  soort 
  van 
  

   schelp 
  vormt 
  in 
  wier 
  diepste 
  holte 
  de 
  basis 
  der 
  voel- 
  

   horens 
  gelegen 
  is 
  (zie 
  fig. 
  3a, 
  bij 
  welke 
  de 
  sprieten 
  

   aan 
  de 
  basis 
  zijn 
  afgesneden), 
  üe 
  overigen 
  hebben 
  

   geene 
  bijzondere 
  kenmerken, 
  behalve 
  Ephippium 
  

   Hlmgr. 
  , 
  bij 
  wien 
  (verg. 
  fig. 
  9) 
  de 
  metatborax 
  zadel- 
  

   vormig 
  opgeheven 
  en 
  zeer 
  blinkend 
  is. 
  

  

  Ofschoon 
  de 
  meeste 
  soorten 
  juist 
  niet 
  zeldzaam 
  

   te 
  noemen 
  zijn, 
  heb 
  ik 
  er 
  zelf 
  geene 
  van 
  opgekweekt 
  

   en 
  nergens 
  eene 
  aanwijzing 
  dienaangaande 
  gevonden. 
  

   Volgens 
  de 
  analogie 
  mag 
  men 
  aannemen 
  dat 
  zij 
  

   zich 
  in 
  larven 
  van 
  bladwespen 
  ontwikkelen 
  en 
  dan 
  

   is 
  ook 
  het 
  vermoeden 
  geoorloofd 
  dat 
  zij 
  misschien 
  

   tot 
  slagtoffers 
  nemen 
  de 
  soorten 
  van 
  het 
  geslacht 
  

   Dolerus, 
  van 
  welke 
  slechts 
  eene 
  larve 
  tot 
  heden 
  

   bekend 
  geworden 
  is. 
  

  

  the 
  great 
  genus 
  , 
  created 
  a 
  number 
  of 
  genera 
  , 
  some 
  

   of 
  which 
  perhaps 
  will 
  in 
  future 
  not 
  stand 
  the 
  test 
  of 
  

   criticism. 
  Nevertheless 
  the 
  restricted 
  genus 
  Trijphon, 
  

   as 
  it 
  was 
  limited 
  by 
  Holmgren 
  in 
  his 
  excellent 
  Mono- 
  

   graphy 
  of 
  the 
  sub-family, 
  is 
  very 
  natural 
  and 
  well 
  

   defined. 
  It 
  contains 
  a 
  moderate 
  number 
  of 
  species 
  

   clearly 
  distinguished 
  from 
  their 
  surroundings 
  by 
  the 
  

   following 
  characteristics. 
  

  

  Head 
  more 
  broad 
  than 
  long, 
  but 
  not 
  swelling 
  

   behind 
  the 
  eyes; 
  metatborax 
  divided 
  into 
  3 
  or 
  5 
  

   very 
  distinct 
  arcolets; 
  abdomen 
  sessile 
  rather 
  swollen 
  

   at 
  the 
  end; 
  first 
  abdominal 
  segment 
  offering 
  on 
  its 
  

   dorsal 
  face 
  two 
  longitudinal 
  ridges 
  between 
  vvhich 
  is 
  

   a 
  groove; 
  legs 
  of 
  moderate 
  length, 
  their 
  hinder- 
  

   thighs 
  commonly 
  thickened; 
  wings 
  with 
  an 
  areola 
  

   in 
  most 
  species 
  ; 
  ovipositor 
  short 
  and 
  straight 
  , 
  slightly 
  

   exserted. 
  

  

  In 
  the 
  North-western 
  countries 
  of 
  Europe 
  the 
  

   number 
  of 
  species 
  of 
  this 
  genus 
  will 
  not 
  amount 
  

   to 
  much 
  more 
  than 
  twenty, 
  though 
  looking 
  into 
  

   Kirchner's 
  Catalogue 
  for 
  this 
  purpose, 
  one 
  might 
  

   perhaps 
  erroneously 
  believe 
  the 
  number 
  to 
  exceed 
  

   a 
  hundred. 
  The 
  fact 
  is 
  that 
  Kirchner, 
  not 
  being 
  

   able 
  to 
  disseminate 
  correctly 
  the 
  Tryphon 
  species 
  

   of 
  Gravenhorst 
  into 
  the 
  new 
  genera, 
  left 
  them 
  in 
  

   that 
  one 
  which 
  bears 
  the 
  old 
  name. 
  

  

  Two 
  species 
  of 
  Tryphoh 
  Fall, 
  are 
  characterised 
  

   by 
  a 
  frontal 
  horn 
  (conf. 
  Fig. 
  la 
  and 
  2a) 
  ; 
  five 
  of 
  the 
  

   remaining 
  are 
  distinguished 
  by 
  the 
  area 
  surrounding 
  

   the 
  basis 
  of 
  each 
  of 
  the 
  antennae 
  being 
  concave 
  

   and 
  somewhat 
  in 
  the 
  shape 
  of 
  an 
  ear 
  (vid. 
  Fig. 
  3a 
  

   where 
  the 
  antennae 
  are 
  wanting 
  as 
  if 
  they 
  had 
  been 
  

   cut 
  off 
  at 
  the 
  base). 
  The 
  remaining 
  species 
  have 
  

   no 
  remarkably 
  particular 
  characteristics 
  with 
  the 
  

   exception 
  of 
  Ephippium 
  Hlmgr. 
  , 
  which 
  has 
  the 
  

   metatborax 
  raised 
  up 
  saddle-like 
  and 
  very 
  shining, 
  

   as 
  is 
  seen 
  in 
  fig. 
  9 
  

  

  Though 
  most 
  of 
  the 
  species 
  are 
  rather 
  common, 
  

   I 
  have 
  never 
  yet 
  bred 
  any 
  of 
  them, 
  nor 
  could 
  I 
  

   find 
  in 
  any 
  book 
  an 
  indication 
  about 
  their 
  biology. 
  

   Analogically 
  we 
  may 
  suppose 
  that 
  their 
  larvsc 
  

   dwell 
  within 
  the 
  caterpillarlike 
  larvse 
  of 
  sawflies, 
  

   and 
  then 
  perhaps 
  the 
  supposition 
  may 
  be 
  justified 
  

   that 
  they 
  are 
  the 
  parasites 
  of 
  the 
  genus 
  Dolcrux 
  

   of 
  which 
  only 
  one 
  larva 
  has 
  as 
  yet 
  been 
  described. 
  

  

  