﻿41 
  

  

  Plaat 
  26. 
  

  

  Wij 
  hebben 
  de 
  eerste 
  kennis 
  van 
  het 
  geslacht 
  

   MesoJcplus 
  aan 
  Gravenhorst 
  te 
  danken, 
  die 
  hetzelve 
  

   in 
  1829 
  afscheidde 
  uit 
  den 
  groep 
  der 
  Tryphoniden 
  

   met 
  de 
  volgende 
  kenmerken, 
  reeds 
  min 
  of 
  meer 
  

   uit 
  den 
  naam 
  (van 
  iteaog 
  midden 
  en 
  le-nxos 
  smal) 
  

   af 
  te 
  leiden: 
  achterlijf 
  langwerpig 
  of 
  ovaalachtig, 
  

   met 
  het 
  eerste 
  segment 
  glad 
  en 
  een 
  weinig 
  gebogen 
  

   in 
  een 
  dun 
  steeltje 
  en 
  met 
  slanke 
  pooten 
  en 
  sprieten. 
  

   Dat 
  deze 
  kenmerken 
  zeer 
  vaag 
  zijn 
  ziet 
  ieder; 
  

   eigenlijk 
  zijn 
  zij 
  slechts 
  tegenstellingen 
  tegen 
  de 
  

   kenmerken 
  der 
  geslachten 
  Trijphon, 
  Scolohnles 
  en 
  

   Exochus 
  aan 
  de 
  eene 
  zijde, 
  aangezien 
  deze 
  het 
  

   achterlijf 
  minder 
  gesteeld 
  en 
  bijna 
  zittend 
  hebben, 
  

   en 
  Sphinclus 
  aan 
  de 
  andere 
  zijde 
  , 
  dat 
  het 
  achterlijf 
  

   wel 
  gesteeld 
  , 
  maar 
  ruw 
  heeft. 
  Het 
  Gravenhorstsche 
  

   geslacht 
  Mesolrplus 
  bevatte 
  dus 
  noodzakelijk 
  vrij 
  sterk 
  

   afwijkende 
  vormen 
  en 
  had 
  geen 
  waren 
  zamenhang. 
  

  

  Eerst 
  in 
  1855 
  , 
  dus 
  26 
  jaren 
  later 
  heeft 
  Holmgren 
  

   getracht 
  hierin 
  verbetering 
  te 
  brengen, 
  door 
  de 
  

   kenmerken 
  van 
  het 
  Genus 
  wat 
  naauwer 
  toe 
  te 
  

   halen, 
  zoodat 
  zijne 
  grenzen 
  enger 
  beperkt 
  werden. 
  

   In 
  dien 
  tusschentijd 
  was 
  er 
  zoo 
  goed 
  als 
  geene 
  

   vooruitgang 
  te 
  bespeuren 
  geweest 
  in 
  de 
  studie 
  der 
  

   Tryphoniden, 
  waarschijnlijk 
  omdat 
  men 
  te 
  veel 
  

   moeite 
  had 
  met 
  de 
  indeelingen 
  van 
  Gra 
  venhorst, 
  

   die 
  ofschoon 
  een 
  uitstekend 
  beschrijver 
  der 
  soorten, 
  

   wat 
  de 
  zamenstelling 
  en 
  verbinding 
  der 
  geslachten 
  

   betreft 
  , 
  verre 
  af 
  was 
  van 
  het 
  rangschikkend 
  valken- 
  

   oog 
  van 
  Meigen 
  te 
  bezitten. 
  

  

  Volgens 
  Holmgren 
  behoort 
  Mesoleplu.s 
  tot 
  de 
  groep 
  

   der 
  Trijphonides 
  homalopi, 
  zijnde 
  verreweg 
  de 
  rijkste 
  

   aan 
  geslachten 
  der 
  4 
  groepen, 
  aangezien 
  de 
  groep 
  

   der 
  7'r. 
  prosopi 
  slechts 
  uit 
  7 
  geslachten 
  bestaat 
  en 
  de 
  

   beide 
  andere 
  groepen 
  er 
  elk 
  slechts 
  een 
  bezitten. 
  

   Eerstgenoemde 
  groep 
  wordt 
  in 
  twee 
  sectien 
  ver- 
  

   deeld 
  , 
  naar 
  mate 
  van 
  het 
  aan- 
  of 
  afwezig 
  zijn 
  van 
  

   eindsporen 
  aan 
  de 
  achterscheenen 
  , 
  en 
  de 
  eerste 
  sectie, 
  

   met 
  eindsporen, 
  weder 
  in 
  5 
  afdeelingeu, 
  wier 
  ken- 
  

   merken 
  echter 
  mijns 
  inziens 
  volstrekt 
  niet 
  duidelijk 
  

   en 
  scherp 
  genoeg 
  geteekend 
  zijn. 
  In 
  die 
  eerste 
  af- 
  

  

  Plate 
  26. 
  

  

  We 
  owe 
  our 
  first 
  notion 
  of 
  the 
  Genus 
  Mesolephis 
  

   to 
  Gravenhorst, 
  who 
  separated 
  it 
  in 
  the 
  year 
  1829 
  

   from 
  the 
  group 
  of 
  Tryphonidae 
  on 
  account 
  of 
  the 
  

   following 
  characters, 
  which 
  are 
  already 
  alluded 
  to 
  

   in 
  the 
  composition 
  of 
  the 
  name 
  {jjboo; 
  middle 
  and 
  

   Xisnzog 
  Strait) 
  : 
  the 
  abdomen 
  oblong 
  or 
  subovai, 
  with 
  the 
  

   first 
  segment 
  smooth 
  and 
  subconvex 
  , 
  its 
  petiole 
  strait 
  , 
  

   the 
  legs 
  and 
  antennae 
  slender. 
  Every 
  one 
  will 
  remark 
  

   that 
  these 
  characters 
  are 
  rather 
  vague; 
  in 
  reality 
  

   they 
  are 
  only 
  contrasted 
  with 
  the 
  characteristics 
  

   of 
  the 
  genera 
  Tnjphon, 
  Scolobates 
  and 
  Exochus 
  on 
  

   one 
  side 
  , 
  as 
  these 
  have 
  the 
  abdomen 
  less 
  petioiated 
  

   and 
  subsessile, 
  and 
  Sphinclus 
  on 
  the 
  other, 
  which 
  

   indeed 
  has 
  the 
  abdomen 
  petioiated 
  , 
  but 
  at 
  the 
  same 
  

   time 
  rough. 
  So, 
  the 
  Gravenhorstian 
  Genus 
  i/e.w/c/^to 
  

   necessarily 
  contained 
  species 
  of 
  very 
  diverging 
  forms 
  

   and 
  had 
  no 
  true 
  coherence. 
  

  

  It 
  was 
  not 
  before 
  1855, 
  thus 
  after 
  a 
  lapse 
  of 
  26 
  

   years 
  , 
  that 
  Holmgren 
  attempted 
  to 
  improve 
  this 
  

   matter 
  by 
  contracting 
  the 
  characters 
  of 
  the 
  Genus 
  and 
  

   restraining 
  its 
  limits. 
  In 
  all 
  the 
  time 
  preceding 
  this 
  

   attempt, 
  no 
  advancement 
  in 
  the 
  study 
  of 
  the 
  Try- 
  

   phonidae 
  had 
  been 
  visible, 
  probably 
  because 
  the 
  

   entomologists 
  found 
  too 
  many 
  diflSculties 
  in 
  the 
  

   divisions 
  of 
  Gravenhorst, 
  who 
  although 
  an 
  excellent 
  

   describer 
  of 
  species 
  , 
  in 
  the 
  case 
  of 
  composing 
  and 
  

   arranging 
  genera 
  was 
  not 
  gifted 
  with 
  the 
  falcon-eyed 
  

   perspicacity 
  of 
  a 
  Meigen. 
  

  

  According 
  to 
  Holmgren 
  Mesoleplus 
  belongs 
  to 
  the 
  

   group 
  of 
  Tnjphonides 
  homalopi, 
  being 
  without 
  con- 
  

   test 
  the 
  richest 
  in 
  genera 
  of 
  the 
  four 
  groups 
  , 
  counting 
  

   20, 
  whilst 
  the 
  group 
  of 
  ihe 
  Tr. 
  prosopi 
  numbers 
  only 
  

   7 
  species 
  and 
  each 
  of 
  the 
  remaining 
  groups 
  only 
  one. 
  

   The 
  first 
  named 
  is 
  divided 
  by 
  him 
  into 
  two 
  sections, 
  

   according 
  to 
  the 
  presence 
  or 
  absence 
  of 
  hindspurs 
  

   on 
  the 
  posterior 
  tibiae, 
  and 
  the 
  first 
  of 
  those 
  sections 
  ^ 
  

   the 
  spurred 
  one, 
  moreover 
  into 
  five 
  divisions, 
  whose 
  

   characters 
  however 
  in 
  my 
  opinion 
  are 
  manifestedly 
  not 
  

   clear 
  and 
  distinct 
  enough. 
  Now 
  onr 
  Genns 
  Mesoleplus 
  

   appertains 
  to 
  the 
  first 
  of 
  those 
  divisions, 
  whose 
  

  

  