﻿49 
  

  

  Plaat 
  31. 
  

  

  Tot 
  de 
  minder 
  bekende 
  geslachten 
  uit 
  de 
  familie 
  

   der 
  Trjpbonen 
  behooren 
  voorzeker 
  Notopygus 
  en 
  

   Prionopoda, 
  beide 
  door 
  Holmgren 
  opgesteld 
  in 
  1855, 
  

   beide 
  slechts 
  een 
  gering 
  getal 
  soorten 
  bevattende. 
  

   De 
  soorten, 
  die 
  tot 
  het 
  eerste 
  geslacht 
  beiiooren, 
  

   schijnen 
  zeer 
  zeldzaam; 
  eene 
  enkele 
  daarvan 
  , 
  Itii/inus, 
  

   werd 
  vóór 
  Holmgren 
  beschreven 
  en 
  wel 
  door 
  Graven- 
  

   horst 
  , 
  slechts 
  in 
  eene 
  sexe 
  (^) 
  onder 
  het 
  geslacht 
  Meso- 
  

   leplus, 
  naar 
  twee 
  voorwerpen, 
  waarvan 
  het 
  eene 
  bij 
  

   Göttingen, 
  het 
  andere 
  bij 
  Warmbrunn 
  gevangen 
  was. 
  

   Ofschoon 
  ik 
  van 
  eene 
  der 
  soorten 
  (Resplendens) 
  drie 
  

   inlandsche 
  voorwerpen 
  bezat, 
  bleef 
  mij 
  het 
  geslacht 
  

   Nolopygus 
  onbekend 
  tot 
  ik 
  voorwerpen 
  zag 
  door 
  

   Holmgren 
  naar 
  Leyden 
  gezonden. 
  De 
  geslachts- 
  

   kenmerken 
  zijn 
  dan 
  ook 
  wel 
  wat 
  zwak 
  en 
  misschien 
  

   ten 
  gevolge 
  daarvan 
  wel 
  wat 
  te 
  veel 
  vermenigvuldigd 
  , 
  

   doch 
  er 
  is 
  een 
  algemeene 
  habitus 
  aanwezig, 
  en 
  in 
  

   zooverre 
  kan 
  het 
  geslacht 
  worden 
  geduld 
  en 
  behou- 
  

   den 
  blijven 
  ; 
  werkwaardig 
  is 
  wel 
  de 
  glans 
  van 
  het 
  

   achterlijf 
  bij 
  alle 
  mij 
  bekende 
  species. 
  

  

  Holmgren 
  beschreef 
  N, 
  emarginalus, 
  flavieornis 
  <?, 
  

   analis 
  <? 
  en 
  t 
  esptendens 
  , 
  de 
  eerste 
  en 
  laatste 
  in 
  beide 
  

   sexen. 
  De 
  beide 
  middelsten 
  bleven 
  mij 
  onbekend. 
  

   Het 
  is 
  mede 
  door 
  de 
  opgave 
  van 
  Holmgren 
  dat 
  mij 
  

   bekend 
  werd 
  dat 
  Ru/imis 
  Grav. 
  tot 
  dit 
  geslacht 
  be- 
  

   hoort, 
  terwijl 
  in 
  zijne 
  door 
  het 
  Museum 
  te 
  Leyden 
  

   aangekochte 
  verzameling 
  nog 
  eene 
  andere 
  soort: 
  

   Fulvipes 
  voorkomt. 
  

  

  Ik 
  voeg 
  hierbij 
  eene 
  zevende 
  soort, 
  die 
  ik 
  met 
  

   erkentelijkheid 
  benoem 
  naar 
  den 
  ontdekker, 
  den 
  heer 
  

   W. 
  Mink 
  te 
  Crefeld, 
  wiens 
  onderzoekingen 
  op 
  het 
  

   gebied 
  van 
  tweevleugelige 
  en 
  vliesvleugelige 
  insecten 
  

   met 
  lof 
  aan 
  alle 
  beoefenaars 
  dier 
  studiën 
  bekend 
  zijn. 
  

  

  Zie 
  hier 
  de 
  diagnose 
  dier 
  soort: 
  N. 
  nilidits, 
  pube- 
  

   scens, 
  piinclalus 
  nlger 
  , 
  anlennis, 
  squamulis, 
  scutello, 
  

   poslsculello, 
  abdomine 
  el 
  pedum 
  poslicorum 
  libiis 
  

   larsisque 
  fulvis; 
  ore, 
  pedibus 
  anlerioribus 
  et 
  poslicorum 
  

   trochanteribus 
  flavis. 
  3 
  Long. 
  14 
  mm. 
  Zij 
  gelijkt 
  

   het 
  meest 
  op 
  Ru/inus, 
  doch 
  verschilt 
  er 
  van 
  in 
  de 
  

   volgende 
  punten: 
  De 
  basis 
  der 
  sprieten 
  is 
  roodgeel, 
  

   niet 
  zwart 
  (de 
  spits 
  der 
  sprieten 
  is 
  bij 
  beide 
  soorten 
  

  

  Plate 
  31. 
  

  

  Among 
  the 
  nearly 
  unknown 
  genera 
  in 
  the 
  family 
  

   Tryphonidae 
  are 
  doubtless 
  to 
  be 
  counted 
  Nolopijgus 
  

   and 
  Prionopoda, 
  both 
  established 
  in 
  1855 
  by 
  Holm- 
  

   gren 
  and 
  both 
  comprising 
  few 
  species 
  only. 
  Those 
  

   of 
  the 
  first 
  named 
  genus 
  seem 
  to 
  be 
  rather 
  uncom- 
  

   mon 
  ; 
  only 
  one 
  of 
  them 
  , 
  Rufinus 
  , 
  has 
  been 
  described 
  

   before 
  Holmgren's 
  Monograph 
  , 
  namely 
  by 
  Graven- 
  

   horst, 
  but 
  merely 
  in 
  the 
  male 
  sex 
  and 
  in 
  his 
  genus 
  

   jVesoleplus; 
  he 
  knew 
  two 
  specimens, 
  one 
  of 
  whom 
  

   was 
  caught 
  near 
  Göttingen 
  , 
  the 
  other 
  in 
  the 
  neigh- 
  

   bourhood 
  of 
  Warmbrunn. 
  To 
  me 
  the 
  genus 
  was 
  a 
  

   query, 
  though 
  I 
  did 
  possess 
  three 
  specimens 
  of 
  one 
  

   of 
  its 
  species 
  (Resplendens) 
  , 
  and 
  I 
  understood 
  its 
  

   definition 
  not 
  before 
  I 
  made 
  acquaintance 
  with 
  other 
  

   specimens, 
  sent 
  to 
  Leyden 
  by 
  Holmgren 
  himself. 
  

   The 
  generic 
  characters 
  indeed 
  are 
  very 
  subtle 
  and 
  

   manifold, 
  being 
  multiplied 
  perhaps 
  in 
  consequence 
  

   of 
  their 
  weakness; 
  but 
  there 
  exists 
  a 
  general 
  habitns 
  

   and 
  this 
  may 
  induce 
  us 
  to 
  tolerate 
  it 
  in 
  the 
  system; 
  

   at 
  least 
  most 
  remarkable 
  is 
  the 
  lustre 
  of 
  the 
  abdomen 
  

   in 
  all 
  the 
  species 
  which 
  I 
  have 
  seen. 
  

  

  Holmgren 
  described 
  N. 
  emarginalus, 
  flavieornis 
  i, 
  

   analis 
  3 
  and 
  resplendens 
  , 
  the 
  first 
  and 
  last 
  named 
  

   species 
  in 
  both 
  sexes. 
  I 
  never 
  .saw 
  the 
  two 
  middle 
  ones, 
  

   and 
  it 
  was 
  from 
  a 
  notice 
  by 
  Holmgren 
  that 
  I 
  learned 
  

   that 
  Rufuius 
  Grav. 
  appertains 
  to 
  the 
  genus, 
  whilst 
  

   in 
  his 
  collection 
  bought 
  by 
  the 
  Leyden 
  Museum 
  

   there 
  is 
  still 
  another 
  species, 
  named 
  Fulvipes. 
  

  

  I 
  have 
  to 
  add 
  to 
  the 
  genus 
  a 
  seventh 
  species, 
  

   to 
  which 
  I 
  gratefully 
  affix 
  the 
  name 
  of 
  its 
  detector 
  , 
  

   Herr 
  W. 
  Mink 
  of 
  Crefeld 
  , 
  an 
  entomologist 
  whose 
  in- 
  

   vestigations 
  about 
  Diptera 
  and 
  Hymenoptera 
  are 
  well 
  

   known 
  to 
  all 
  those 
  who 
  have 
  studied 
  the 
  insects 
  

   of 
  those 
  orders. 
  

  

  The 
  diagnose 
  of 
  Notopygus 
  Minkii 
  is 
  as 
  follows: 
  

   N.nilidus, 
  pubescens 
  , 
  punclalus 
  niger, 
  anlennis, 
  squa- 
  

   mulis, 
  sculello, 
  poslsculello 
  , 
  abdomine 
  et 
  pedum 
  posli- 
  

   corum 
  libiis 
  larsisque 
  fulvis; 
  ore, 
  pedibus 
  anlerioribus 
  

   el 
  poslicorum 
  Irochanleribus 
  ffavis. 
  S 
  Long. 
  14 
  mm. 
  

   It 
  approaches 
  nearest 
  to 
  Rufinus, 
  but 
  differs 
  from 
  it 
  

   in 
  the 
  following 
  points. 
  Tiie 
  base 
  of 
  the 
  antennae 
  

  

  7 
  

  

  