suDis. 33 



ratnina sunt exitus canalis mucosi lineae lalcralis); margo hiijus ossis anterior profunde 

 ita excisus est , ut processus, liac cxcisione orlus , iiiferior , qui longior et tcrcs , apicc superficie 

 articulari pracdilus sit , qua cum osse pctroso jungatur, supcrior vero proccssus ossi occipitali ex- 

 teriori applicclur. Os scapulare omnino planum, jungitur cum liumeri parte superiorc et cum 

 osse siiprascapulari a cujus apicc inferiore ad tcrtiam ustjue partem superiorem obtcgitur. Sty- 

 lus coracoidciis in nostro spccimine decst. Os hiimcri in meclio ita curvatum est ut ramos 

 duos praebcat, alterum perpendicularem a latere compressum , planum, alterum horizontalcm de- 

 pressissimum et latissimum; margo anterior incrassatus rami perpendicularis, cristam validam for- 

 mans , producitur in mcdia supcrficie superiori rami horizontalis usque ad symphysin ossium hu- 

 meri inter se ; in facie interna hujus cristae proccssus surgit , qui cum ulna sutura vera jungitur; 

 hoc nexu fit arcus validus, qui junctione radii cum parte inferiore ct postcriore humeri et iilnae 

 foramen format musculis pinnam pectoralem ad corpus trahentibus transilum praebcns. Margo 

 exterior rami horizonlalis etiam e margine anteriore incrassato rami perpcndicularis prodit, ab initio 

 revolutus , sensim apicem versus planus evadit ; supcrficies inferior ejusdcm rami horizontalis pla- 

 na , nisi in angulo posteriori , ubi crista ossea surgit eodcm in loco in quo margo poslerior rami 

 perpendicularis in superficiem rami horizontalis dilatatur. Ulna plana, antice ad symphysin os- 

 sium humeri usque producta , posticc incrassata ; inter ejus partem inferiorem et humerum radius 

 situs , cujus margo posterior magna superficie articulari praeditus est pro arliculatione radii primi 

 pinnae pcctoralis. Ossa carpi tria cum margine interno radii junguntur. Pinna pectoralis ipsa 

 duodecim radiis constat , quorum primus simplex , etsi articulatus, praecijiue ad basin multo va- 

 lidior et crassior est caeteris, qui omnes articulati, in apice mullifariam divisi sunt. Extremitates 

 pelvis in nostro sj>ecimine dcsunt. 



Caput *) forma cylindri elongati , superne depressi; ejus longitudo latitudine duplo major ; 

 maxilla inferior vix ultra maxillam superiorem prominens; oculi minimi ; buccae omnino ossibus 

 asperis tectae. Ossa cranii externe omnia rugosa, sulcata ; in ipsis plures canalcs mucosi, qui la- 

 tis fossis planis in eorum superficie extcrna ajicriuntur. 



In capite osseo piscis opportet discernas ossa cranii et varios apparalus, qui mobili articula- 

 tione cum ipsis junguntur, nempe operculum cum ossibus supratemporalibus dictis, laminam tempo- 

 ralem et palatinam , ossa suborbitalia , maxillas cum dentibus et ajiparatum branchialem cum 

 osse hyoidco. 



*) Ne nostrae descriptiones sceleti piscium male intelligantur, jam opus est ut indicemus nos in jpsis illa 

 terminologia uti, (juam illustrissimus Cuvier in novissimo optimoque libro; Histoire naturelle des poissons ad- 

 hibuit, quamvis nonnollis ipsius determinationibus omnino assentire non possimus; satis magna dubia 

 nobis veniunt de ipsius explicatione partium ossis occipitis, ossis temporalis, operculi et ossis jugalis, sed 

 haec exponendi hic non est locus. Quo magis vero inter se differant opiniones de analogia harum par- 

 tium cranii cum illis mammaliuiii , avium et reptilium, eo majorem scientia utilitatem caperet , si hacc 

 illustrissimi Cuvieri terminologia in descriptiva Zoologia reciperetur, donec significatio earum cuui ccrli- 

 tudine eruta sit; paremque utilitatem afferet, dum ii, qui in posterum iconcs sceletorum piscium edituri 

 sint, tabulas suas pari modo omnes numeris illustrarent iisdem, quibus illustrissimus Cuvier usus est 

 pari modo in diversissimis repraesentationibus capitis Percae vulgaris; ita sane tabulae omnium autorum 

 facillime inter se conferri posseiit, tandemque copia daretur, ut definiii possit, quaenara ossa onnnbus ia 

 generibus coustaiitia, quaeque tantum pro articidationibus vel unius ossis partibus essent habeudae. 



9 



