32 GEOHIEXniNA VAN NIEUW GRANAItA. 



liet midden van het wortelveld, het door twee stomp ge- 

 tande fijne witte lijnen ingesloten middenveld (beiden 

 van de siibcostaaladcr en tot aan den binnenrand) be- 

 nevens het franjeveld, zijn zoo digt bestoven, dat de 

 grondkleur geheel bedekt wordt ^ behalve op de aderen. 

 Het franjeveld is in de onderhelft van cel 3 mosgroen, 

 aan de punt krijtwit en wordt wortelwaarts door dikke 

 witte stippen afgezet. Midden achter de zwarte bestuiving 

 van het wortelveld ziet men eene langwerpige blaauwgrijze 

 vlek, eene dikke zwarte op de dwarsader en zulke halve 

 maantjes op de franjelijn. 



Achtervleugels wit, eene grove besprenkeling, eene mid- 

 den vlek en twee booglijnen daarachter zijn zwartgrijs; de 

 franjelijn van ader 6 tot den staarthoek verdikkend zwart. 

 Onderzijde vdt, zeer grof en digt zwartgrijs gesprenkeld 

 en geteekend. De kleuren als boven aangelegd. 



Ader 11 der voorvleugels is vrij, 3 en 4 (in de achter- 

 vleugels ook 6 en 7) komen uit één punt; 5 der laatsten 

 zeer flaauw; 8 duidelijk vrij. 



Het exemplaar is in het begin van Mei by Barro blanco 

 gevangen. 



Genus Crocallis Treitschke. 

 26 Tropicarla m. — nov. sp. , PI. 2, fig. 6. 



fervina , nlis hic ülic griseo adspersis , pmictis discoi- 

 dalibus nigris ^ macula cinerea in apice anterionim. 



Vier exemplaren, waarvan drie gaaf, 35^ — 36 mm. 



In geen van Guenée's of Herrich-Schafifer's genera juist 

 passende, is deze soort nog het naast aan Crocallis ver- 

 want, waarvan zij zich. echter onderscheidt door geheel 

 ongetanden achterrand der voorvleugels en langen zuiger. 



Kloek gebouwd; de palpen als bij Crocallis en de helft 

 langer dan de kop, met breed, ruigbehaard, iets opgerigt 

 middenlid en vrij lang, dun, bijna horizontaal eindlid; zij 

 zijn overigens bij het mannetje niet grooter dan bij het 



