64 GEOMETRINA VAN NIEUW GRANAÜA , 



Franje licht olijf bruin en deze kleur iets over den vleugel 

 vervloeid. Onderzijde warm okergeel getint, de voorvleugels 

 met eene ongebogen donkerbruine lijn op twee derden, de 

 achterrand der achtervleugels oranjebruin met paars bij 

 den staarthoek. 



Den 25"'° Januari) 1871 bij Conejo aan de Rio Magdalena. 



Gen. Erosia Guenée. 



Zeer goed genus, dat ook in de europesche fauna door eene 

 soort is vertegenwoordigd {Ëxornata Gn.). Bij Herrich-Schaffer 

 kan ik het niet vinden ; hy schijnt Exornata bij zijne bewerking 

 der Geometriden in het VP deel der Syst. Bearbeitung vergeten 

 te hebben. 



Bij de soorten, die ik ontving, is ader 8 der achtervleugels 

 geheel vrij , verwijdert zich dadelijk van de middencel en loopt dan 

 horizontaal; 5 is bijna even zoo dik als de andere aderen. De 

 vlinders hebben verder geene aanhangcel in de voorvleugels en 

 onderscheiden zich aldaar bijzonder door den toestand van ader 

 6 — 11. Door eene sterke ontwikkeling van den aan den voor- 

 rand rondgebogen vleugel is het aderstelsel namelijk geheel anders 

 dan doorgaans bij de spanners plaats vindt, de middencel 

 evenals bij de Tortricinen ongewoon ver van den voorrand 

 verwijderd; 6 en 7 komen lang gestoeld uit hare spits, de nog 

 langere steel van 8 en 9, benevens 10 en 11, digt opeengedrongen 

 en ver van 6 en 7 uit het midden van den voorrand der cel; de 

 laatste twee zijn mede ongewoon lang en geheel vrij van 12. 

 De achterrand der achtervleugels is min of meer uitgesneden 

 en getand; de palpen de helft langer dan de kop, dun, met 

 lang, duidelijk eindlid, regt uitstekend , glad beschubd; de zuiger 

 is lang, de pooten glad beschubd, de verdikte achterscheenen 

 viersporig. 



Drie soorten zijn door Baron von Noleken verzameld, twee 

 zijn na verwant aan Exornala, de derde hoewel naar Guenée's 

 kenmerken mede eene Erosia > wijkt vrij sterk af. Ik houd alle 

 drie voor onbeschreven. 



