76 GEOMETKINA VAN NIEUW GRANADA , 



zijde met dikke zwarte middenpunten en donkergrijzen 

 buitenrand, Aanhangeel ongedeeld. Pooten gewoon gespoord. 

 Achterlijf onder grijswit, boven donkergrijs, in het midden, 

 vooral tegen de punt byna zwartgrijs. Palpen, kop en 

 balskraag lichtgrijs; de rug van den thorax zwartgrijs. 



De exemplaren zijn den 23'*"" Februarij en 19"" Maart bij 

 Bogota gevangen. 



72 Vermlcalata m. — nov. sp. PI. 6, f. 1. 



Alis elongatis coeridescenti-cinereis , lineoUs numerosis 

 nigris, puncfo discoïdali majore, linea undulala nulla. 



Een zeer gaaf mannetje van 20 mm. 



Onder de 75 europesche soorten, die ik van het genus 

 Eupithecia bezit is geene regte verwante van deze nieuwe 

 species te vinden. In kleur gelijkt zij Constrictala Gn. het best, 

 in vleugel vorm Pimpinellata Hübn., er is echter nog velerlei 

 belangrijk verschil op te merken. 



Palpen niet ten volle tweemaal zoo lang als de kop, op 

 zijde zwartgrijs; boven, als gezigt en schedel, lijf en 

 vleugels, fraai blaauwgrijs, in de tint van Scriplaria H. S. 

 doch helderder en frisscher. Teekening fijn, doch hier en 

 daar zeer flaauw en dus over het geheel niet duidelijk; 

 intusschen is de type der Eupithecien teekening — drie maal 

 drie aan den voorrand parallele dan gebrokene en zich in 

 drie groepen verdeelende, geslingerde, donkere lijnen, een 

 zwart middenpunt en eene golfiijn achter het derde drietal 

 lijnen (waartusschen de grond merkbaar lichter is) zeer 

 goed te ontdekken. 



Bij deze soort loopen de lijnen iets steiler dan de achterrand 

 der voorvleugels ; het eerste drietal is boven de middencel 

 en in cel 1* duidelijk, fijn zwart, daar tusschen door zwarte 

 stippen op de middenader aangeduid. Tweede drietal alleen 

 aan den voorrand duidelijk , verder alleen de meest wortel- 

 waartsche zigtbaar, aan den wortel van ader 2 verdikt. 

 Van het derde drietal dat den lichten band insluit, is de 

 eerste onder den voorrand het scherpst gebroken , doch niet 



