ST. THOMAS EN JAMAICA. 87 



de grondkleur iets bleeker, de voorrand en vleugelpunt 

 leeingeel bestoven. Achtervleugels roodbruin met geelach- 

 tig witte , ongelijke , ten deele v^igvormige vlekken op 

 den achterrand en twee gebogen en getande, leemgele 

 dwarsbanden. 



Franje roodgeel, met iets lichtere spits, op de boven- 

 zijde der voorvleugels tegen de punt grijsbruin. Ader 6 

 der voorvleugels ontspringt aan den wortel der aauhangcel. 



Bicentraria Herr.-Sch. is grooter, heeft twee losse zwarte 

 vlekken in het midden der voorvleugels; verder is de 

 achtervleugelwortel niet zwart. 



De exemplaren zijn op 10 en 27 Februarij en 4 en 9 

 Maart bij Bogota gevangen. Het eerst gevangen voorwerp 

 is het meest afgevlogen, die van 27 Februarij en 4 Maart 

 de gaafsten. 



Genus Phibalapteryx Stephens. 



Van dit genus dat ik, niettegenstaande het bijzondere in 

 kleur en teekening, dat de vlinders dadelijk doet herkennen, 

 niet van Larentia kan scheiden, heeft de heer von Noleken 

 twee soorten medegebragt. Zij zijn beiden onbeschreven en 

 behooren tot afdeeling I van Guenée, 



82 Ijutulentata m. — nov. sp. PI. 6, f. 9. 



Cerina, abdomine et linea aniemarginaU nigropunctatis , 

 alis anieriorihus fuscogriseo irroratis , area mediana el 

 fascia allera Iransversali ^ definila serie punctarum 

 nigraram , concolorihus. 



Vier en twintig exemplaren van beide seksen ; 21 — 24 mm. 



Deze soort heeft even als Viltata Bkh. {LignataWaw.) zwarte 

 stippen op het achterlijf doch onderscheidt zich van die 

 soort, hare naaste verwante, doordien op de voorvleugels 

 niet het middenveld onder de middenstip en de met eene 

 donkere schaduw uit de vleugelpunt overgoten tweede lichte 

 dwarsstreep het donkerst zijn, maar wel de donkere 



