6 



Quare oculi astriferi codi convexa toeutur: 



Tristitiae est illic uacle levetur onus. 

 Heii gravi$ est vita ingentique oppressa veteroo, 



Qaam non dulcis aiit foedus amicitiae . 

 Guncta creata Deus nexu sociavit amico, 



Omnibus ut semper mutuus esset amor . 

 At si defuerint sociae solamina vitae , 



Solamen coelum , si tueamur, habet . 



VI. 



Vicinara properans , ut primum illuxit , ad urbeni 



Notìtrae verna tuli munera ruris herae . 

 Praecoqua erat cinara in mando bene multa canistro, 



Multus erat gemino in fasciculo asparngua. 

 Et mites cerasi foetus, et olentia fraga, 



Et serti flores , herba et odora satis . 

 Hoc domina humano respexit lumine donum, 



Annuit et curia officiosa meis . 

 Urbanoque agreste rependens munere niunus 



Purpureas viitas, fasciolamque dedit. 

 Haec , mea Ligda, tuae debentur praemia formae, 



Qiiaeque milii data sunt , haec tibi daoda reor. 

 Ut <]uum festivas choreas vicinia ducet , 



Advenias cultu conspicienda meo. 



VII. 



Illa ferox animi , et morsa metuenda Lycisca , 



Magnié docta satis beila movere lupis j 

 Hic jaoet 5 et dominus tumulum dedit ipse merenti 



Lugens tam fida se sparai s se cane. 

 Ossa super querciis pellem tenet alta lupinam , 



Dente triumphatae conscia signa ferae . 

 Vos , catuli, ilìios generoso e sanguine nati 



Saepe loco adsitie , quo est tumulata parena • 



