ED ARTI LIBERALI aG-j^ 



Et quae vcclarct pinum me Galvii ad oram 

 Per mare tyrrtiiuni pes siiperaliat ovans; 

 Quelli, mistr ah, quacris? iiiihi navita corsicus inqiiif, 



Occidit, hcu ncscis? ti'cs abiere dics. 

 OLstupui extemplo, silui, ac inimolùlis liacsi, 



Et multus solvit frigida membra pavor. 

 Sera licct pietas mcntcìn moerore gravatali! 



Liiiquat sed citior pectoris ima petit: 

 Qiiiquc tuo cum fratre teiut me jilurimus ardor 



Huic ccrtam probiltct nuiitio habere fidciii! 

 Cedo taiiien metuij simul imo in coj-de dolorem 



Fallo et nasceiitem comprimo tristitiam. 

 Necquicquam iile mihi suspenso tempora promit, 



Et morbum, et caussas, et geuus, atqiie moduiii; 

 Motibus alternis animi in contraria ductus 



Plura loquuturum linquo, slmulque ratcm 

 Perque vius Genuae vesana mente percrrans 



Si lingua occurrat vultu habituve milii 

 Nolus Cyrnacus, scitor num vera loquutu» 



Sit miliij vocein avidis aurihus accipio. 

 Dtim pavitat pectus formidinc: plura serendo 



Ex dictis conor discere vera noTÌs: 

 Inscius hic stuptt, esse putat qucmdam ille tuoruni, 



At te fuuctuin isti liltera scripta docet, 

 Nil certi est, perhibcnt, penetrai propc nulla tonanlcs 



Anglorum proras merce carina gravis. 

 Mcns mca pcndet adhuc, curarum fluctuat acslu: 



Interea lacrymarum iinbre madentc gena 

 Ignaros adco communes undique amicos, 



Àtquc una cum illis augco maestitiam. 

 llinc cupidus Iristisque phari alti culmina scaiido, 



Atque tuae patriae liltora prospiciens, 

 lUic mente fcror minime quo corporc possum. 



Ncc tantum cxcrucior speque metuque vigil; 

 Sed dorraitanti subeunt insomnia. Vivum 



Nam videssc illuin, dulcibus et lacrymis 

 Humectasse putOj et curam prodisse metumquc; 



Abstulit omnc bonum en tristis imago recens. 

 Sic animum, verusquc quatit sic nuncius artus, 



Somno ut turbatus tristis et evigilem. 

 Altera jamque dies abcrat, luctusque dolorisque 



Huc quando cera perlita funerea 

 Insolabiliter peryenit epistola patris, 



Quae cari capitis rettulit intcrituni< 

 Si vis partcm animac bcu rapuit maturior! ecquiil, 



Integra cum nusquam vita supersles crit, 

 Ipse moror? functo gravius mihi vivere amico est, 



Quociim urbes Italas noscere conspicuas 

 Debebam, inde pari vitam traducere sorte^ 



Uno et sub tccto Flora quod alma beat. 

 Jamque erat impaticns meiis nostra reviserc ainicuni. 



Laetos qua extremuin duximus ambo dics, 

 Cacdc oclava madcns civili vertilur acslasj 



Cum rcdiit Gcnuam, traxerat unde larcs. 



