370 - LETTERATURA 



E tumidis labiis cruiiipcns Icnis hiulcat 



Oliscuras risus purpureasquc gcnas; 

 Ncc dubitare sinit scnsus jain vana sccutos 



Forma alacris, pracstans os, hal)itusquc gravis, 

 Dcccrpta ut Flacci e numeris mca carmina, carus 



Queis magis illi sim, me recitare juvet. 

 Ilei mihi! jam falla\ vanescit imago et amicus 



Auscultans nostris efl'ugit ex oculis: 

 Ilaereo circum anccps, ceu scraisopitiis oherro, 



Vi magna invltum rctraho retro pedem. 

 Aegra locum extra infeliccm vestigia porto, 



Qui tot discruciat pectus imaginibus. 

 Ehcu Vincenti quoniam tu extrcma subisti, 



Dum urbs obsessa erit haud audeam inii'c tuam. 

 Tempus erit cum serta dabo et fragrantia thura, 



Divitem et ad tumulum conquerar atque gemam, 

 Nondum diruerit si vis inimica sepulcra, 



Immcritorum nec sparserit ossa mori, 

 Addideritque aliis sinc honore jacentibus, uUo 



Naenia nec fuerit si violata viro. 

 Imponam marmor, scribam breve marmore Carmen, 



Postea quod poterit tollere nulla dies. 

 Quodque viatori prono mcmorabit amorcm 

 Nostrum, vimque tui vividiorem animi. 

 Muncra ncc cineri, Xaveri, sacra negabo: 



Ejus ut e nqstra funera mente fugem, 

 Scriptorura frustra veterum monumenta reyolvo 



Solamenquc mali deliciamque animi. 

 Unius interitu perierunt gaudia cuncta, 



Quae quondam in vita dulcis alebat amor. 

 Omne meum studium, veteres in Carmine vires 



Ecce abicre, meum et subslitit ingenium. 

 Ignosces ergo, si quam mihi luctus ademit 

 Hanc tibi non tribuo Carmine laetitiam. 

 Nec fugicns sacclis oblivisccntibus aetas 

 lllius hoc cacca nocte teget studium. 

 Nec vivam ultcrius: cum mors tulit invida amicum, 



Uno ambonim animas tempore surripuit. 

 Pallor in ore sedet, gclidus lluit undique sudor, 



Pcs labat, ora arent, et libitina premit. 

 Tu «libi, naroque potcs, quem fratcr perdite amabat 



Si mihi consocias foedcre amicitiac. 

 Hoc desidcrium tanti reparabis amici, 

 Meque atro e mortis limine rcstitues. 



