46 Letteratura 



6Ì nova simt , et extrinsecus advecta . Nam si in 

 iiniiis populi usu quovis tempore puiitateni loquen- 

 di reponamus, populari levitati, et crebris miilatio- 

 nibiìs vocabulorum , novitatibusque verborum , quae 

 ex peregrinorum commercio solent iirepere , immi- 

 scereque se tamqnam tritico lolicem , param , cul- 

 tamque dictionem objiciemus . Communis Ine error 

 est eorum , qui latinoe linguae puritatem , et elegan- 

 tiam nullos intra terminos cogentes , nullum adinittunt 

 discrimen temporum , nec vident viri alioqui doctis- 

 simi , loquendi usura , procedente die , sensini im- 

 mutari , aut novis , et peregrinis illatis , aut patriis 

 inquinatis , corruptisque vocabubs : ut occulta tan- 

 dem , et assidua variatio , crebraque corruptio finem, 

 et interitum sit allatura . In hoc labuntur , et gravi- 

 ter cadit eorum audacia , qui Tacitum , et Plinium 

 cum Livio , et Cicerone committunt , nulloque di- 

 scrimine temporum interjecto ex quolibet scriptore 

 carpunt ea , quae primo se obtulere vocabula , nec 

 sentiunt , si ulterius progrediantur , e latino in Golhi- 

 cum tandem sermonem prolapsuros . Quod si ab ex- 

 tremis , ultiiuisqiie temporibus cavent , in quibus 

 latior est sermonis elFusa contagio , cur media quo- 

 <me non vilant , in quibus paulatim coepit nianere 

 corruptio ? At elegantissimus Tacitus , ornatissii^ms 

 Plinius . Ncque id ipse negaverim , si prioris aelatis 

 scriptores excipias , nec male rem ei successisse pu- 

 tem, qui virtutes eoruiu fuerit assecutus . At cum ad 

 gloriam veterum nemo speret ascendere, satisquelia- 

 beamus , si nobis contigerit , ut proximiorem post eos 



