5o Lettera-tura 



apiid criticos pervulgatos . Unius Ciceronis testimo- 

 nium, nondum notatum ab aliis, Horalium (i) obruet , 

 ac omnium eorum infringet , pervertetque sententiam , 

 qui ius,etnormam bene dicendi penes populum lo- 

 cant . Quis enim credat Ciceronis eevo , cum Lati- 

 na dictio maxime fiorerei , suspectum tamen illi fuis- 

 se vulgi , et multi Ludinis usum ? Unde ad Scipio- 

 nis aetatem excurrit , ut Latinam dictionem puram 

 hauriret , et integram . Nescio an totum locum me- 

 moria teneam : scis enim quantum ab his animum 

 abstrahant studia jurisprudentiae quibus occupor: 

 lamen reddam ea , quse possum . Mitto ( inquit ) 

 C. Lelium , P. Scipionem . jEtatis illius ista fiiit 

 laus , tamquam innocentice , sic latine loquendi . . . 

 Sed hanc certe rem deteriorem venustas fecit , et 

 JRomcB , et in Grecia . Confluxerunt enim et Athenas^ 

 et in hanc Urbem multi inquinate loquentes ex di- 

 versis locis : quo magis expurgandus est sermo , et 

 adhibenda, tamquam obrussa, ratio , quce mutari non 

 potest , Jiec utendwn pravissima consuetudinis re~ 

 gala . Cum igitur vetet Cicero pravissimam con- 

 suetudinis regulam adhiberi , evocandum est a mul- 

 titudine judicium , et omnis ratio ex antiquorum 

 scriptorum usu derivanda , ex quorum studio , et 

 imitatione oritur laus , decusque scribendi . Quod - 

 ni fallor , apud Ciceronem in Oratore monet Anto- 

 nius , imo Crassus : Omnis , inquit , loquendi degan- 

 tia , quamquam cxpoUtur scientia litterarum , tamen 



(0 Multa renascentur quaejanr) ceciclerc , c^dlcntque 

 Quae nunc sunt in honorc vocabula, si volet usus , 

 Quem penes Arbitrium est et jus, et norma \o<\\xQnàì.Ad.Fis: Arf.Poct. 



