270 Letteratura 



statica incurrit, oscitaiiler ac in-.ila fide prorsus omisisse . 

 Monstrum horreaduin d:x:i illud ^lovutria Aoyyivov . Quis 

 enim ratlonis nomìnuin apud vetores pciilus , Graecutn fe- 

 rat gemino notniae proprio vel personali , ut ajiint , ìiisl- 

 gneui ? Si qui , posteriori prasserlim oetato , mulliaomines 

 G.seci , hi Romano more vel a gentilitiis , vel ab adgno- 

 meutis patriae , qaalitatuinve corpDris , plura nomina traxe- 

 ruat . Dionysius gentile non est : sed proprium et persona- 

 le. Longinus etiam pcoprium est; non adgujmen, cogno- 

 menve . Qui Gassii filius fuerit, non alius nomine esse po- 

 tuit , qunm Cassius Longinus. Suidas ad TTtì'yjiOV K enm 

 n mandai , non ad A uti debuisset , iuter plures Dioiiysins, 

 quos recenset . Eunapius , Pliolius ,» Zosimus , quol(juot i'al- 

 myreni Sophistae menlionem faciunt, Longinum tantum ap- 

 pellant : nemo Dionysium Longinum . Qiium ergo Longinus 

 Duaquam fuerit Dionysius ; quis iste Diouysius , quterenduu^ 

 est , cui , dubius lamen , antiquus oiitÌLUS adsignavit ilià 

 epigraphe AiovixrJJi/ n h.'ìyyivav . Hic , ut ego puto , ve- 

 tustiorern codicem vel codicis lacinias invenerat , in quibus 

 nomen auctoris praescriptum non erat , vel, ut fit , tempo- 

 re evanuarat. Hinc quum sciret , et Dionysium, magnuui 

 illum H'dicarnassensem , et Longinum sequiori sacculo si- 

 milia tractasse de rhetorica ( quod ex Suida , Photio , et 

 Euuapio in vita Porphyrii clarissime probatur ) , inter duos 

 alternus haesìt . Non erat tamon quod lisereret . Ipse enini 

 Stylus , ac modus loquendi grandis , virilis , casligatissinius , 

 longe ab ilio remotus sophistico et fraclo , qui sevo Aure- 

 liaaeo vigebat , pusillanimeui criticum impellere debebat , ut 

 L)ionysio Augusteo opus hoc iudubilanter adsereret . Quid , 

 quseso , stntim ab ipso initio ille Caeoilius , quem si;b Au- 

 gusto RomsB vixisse , quemque Dionysii Halicarnassensis 

 amicum scimus ? Qui fieri potuit, ut I^ongiaos, in lotie;e 



