4 I 8 L E T r E n A T U K A 



quod Brentensia nuncnpatur -^ quìa non ante go* 

 thorum adventum in Italia flumen Medoacus coe- 

 perit Brintia vocari. Grave quidem. Veruni si aui- 

 inadverlissent quam plures hujusmodi grammati- 

 corum explicationes ope codicis disparuerint, judi- 

 cium iJlud continuissent: quia torte quum legeretur 

 eo loco — ^ adversoque Jlumine iJ/e^oaco— paedagogus 

 per aetatem suam explicaverit, vel gramraaticus ad- 

 notaverit margini — quod Brentensia dicitur- — in- 

 deque corruptìo altera probabiliter libello accesserit; 

 retinuit enim sequior calligraphus explicationem fu-» 

 tilem , perinde meliorem uti suo intellectui et tem- 

 pori magis accomodatam, — quod Brentensia dici- 

 tur — praeteriens Medoaco veluti nomen arduura 

 et antiquato m.Seposita vero quaestione de aetate mei 

 codicis, notati! dignum est, hunc locnm controver^ 

 sum collimare cum Strabone propemoduni Augusto 

 coevo;lib. ò. Geographiae — - Ad eam urheni (Pata- 

 vii ) a mari subvectio est y^n terso flumine . . . . t 

 Bleodoco — pag. 326. tem. i. edit. Amst. 1707. 

 Sic vero omnium corruptiones scriptorum, unius ad 

 alterum subsidio , ad veram lectionem revocandae^ 

 videntur, 



i\on erit proìnde libellus hoc crimine ad ima 

 subsellia denuo damnandus, vix dum emergit a cor- 

 ruptione, sed potius conjectura restituendus. Nam 

 coetera, qnibus irritantur, le via suHt, nec satis matu- 

 rata. Illud enim, quod legitur pag. 87. lin. 7. — et 

 ingens robur armatorum auxilio secum duxit — , in- 

 flatum nimis visum estcrilicis, cerliusque indicium 

 declinantis latiiiitatis. At videant ne, dum Messalam 

 carpunt , obliti Ciceronis videantur eadem dicendi 

 vi uteniis — soboles et robur milifum interiit"-^ etiam 

 in luimiiiori, fpist. 33. Jib. io. familiar., ne quid de 

 i;i|\isf e^emplis dicam stylo graviori prò Cluentio 



