«SII 197 na* 



lllorum Linguam Valentiniani folum, & Honorli tempore mu- 

 tatam (a) probet ; qui prasterea defendat, fugitivos illos , fi 

 mutaffent poftea in Nerico Linguam , non amplius ideo natio- 

 nis ejus dici pofle , cujus antea erant , perinde quafi nos Itali 

 homines Hetrufci , Latinique generis definamus effe , quod 

 nunc longe alia Lingua, & majoribus ignota noftris loquamur. 

 Res ipfa fatis lucet per fc. Alemannorum vero tertio faculo 3 

 Suevia in Italiani violenta irruptio; Leutaris deinde ,& Bucelli- 

 ni copiae longo poft intervallo per Alpes Rhseticas , noftrafque 

 difperfaB ; Saxonum etiam recentium , quos clariflìmus MuRA- 

 TORius memorar, reliquia, quse putantur effe a pud nos, tan- 

 tum abeft, ut adverfentur fententiae noftrae, ut immo verifimi- 

 lem valde ac probabilem propagationem reddant Alpina Lingua , 

 Theotifcs fcilicet illius, quam ex altioribus initiis ortam vo- 

 lumus multa fecula prascedentera , fibi femper ubique fimilem, 

 & ab omni intaftam nionftrofa, ac barbara permixtione Lin- 

 guarum. Quid fimplicius igitur hac origine noftra , magifque 

 confonum veri tati? Nam prater Linguam Helvetiis, noftrifque 

 populis eandem (^) ipfam, gregis amor, & montium utrif- 

 que psne par dici poteft, par utrinque in bello virtus, gemina 

 vitx fimplicitas , & honeftae ardor fimillimus libertatis. Hac 

 habui de Gimbris noftris, qua dicerem, non eo, quo putarem 

 a critica dignitate alienum , fi quidpiam apud me valuiffet , 

 quod vulgatum effet, multifque commune , fed eo , quo rem 



lon- 



(<j) Quis mmationem Lingua finxe- eft femper eadem tam Helvetiis, 



rit , ubi nulla fieri poterat, repugnaste quam noftris , ut fupra fatis oftendi . 



locorum natura, & ipf» indole incola- Id etiam Joannes Moller Grascarum 



rum patria: Lingux tenaciffima ? Forma Lirterarum Scaphufia; Profeffor , fcri- 

 igitur conltans , & immutabilis Theo- ■ ptorque recentilFimus , in Operede Bel- 



tifcx Lingua- Theotifcos arguii mon- lo Cimbrico , de Veronenfibus montico- 



fanos, &dialei3us ejufdem Lingua fuo lis fentit.„E tot, inquit ille , tantif- 



illo rudi , & antiquo fono effe Helve- que noftrorum exercitibus , tot milli- 



tios monilrat. bus peregrinaotium , qui media maxi- 



(b) Lingua, fi formam infitam fpe- me aerate hac iter confecerant , quid 



ftesjqua- nunquam interiit , licet prò- mirum confediffe aliquos, Lingiiainque 



greffu temporis nonnullas mutationes paululum corruptam fervaffe ,> ? 

 parvi momenti paffa fuerit , dici pot- 



