234 LSVVSllATURA 



dies . — Hic aliqua sequetur tulliana conclusio . Ora» 

 tionem aiitem in senatu recitàbo augustis idibus . 

 Quaeras fortasse cur tarde ? Quoniam ego nunquam 

 primum officio sollemni quo quo modo fungi pro- 

 pero . Sed ut tecum agere debeo sine fuco et sine 

 ambagibus , dicam quid cum animo meo reputem . 

 Divom Hadrianum avom tuum laudavi in senatu 

 saepenumero , studio impenso et propenso quoque : 

 et sunt oratio7ies istae frequentes in omnium, mani' 

 bus . Hadrianum autem ego , quod bona venia pie- 

 tatis tuae dictum sit , ut Martem Gradi\>om , ut 

 Ditem patrem , propitium et placatum magis volui , 

 quam amavi . Quarel Quia ad amandum fiducia 

 aliqua opus est et famdiaritate . Quia fiducia mihi 

 defuit , eo, quem tantopere venerabar , non sum ausus 

 diligere . Antoninum vero ut solem , ut diem , ut 

 vitam , ut spiritwn , amo , diligo ; amari me ab eo 

 sentio . Hunc nisi ita laudo , ut laudatio mea non 

 in actis senatus abstrusa lateat , sed in manibus ho- 

 minum oculisque versetur^ ingratus sum etiam adver- 

 sus te. Tum , quod cursorem fugitivum ferunt di» 

 xisse : domino sexagena currebam ; mihi centena 

 ut fugiam curram . Ego quoque , quom Hadrianum 

 laudabam^ domino currebam : hodie autem mihi cur- 

 ro ; mihi , inquam , meoque ingenio hanc oratiainem 

 conscribo • Ad meum igitur commodum faciam , 

 lente , otiose , clementer . Tu si et valde properas , 

 aliter te interim oblecta : basia patrem tuum , am- I 

 plectere , postremo ipse eum lauda , Ceterum qui" 

 dem in idus augustas tihi exspectandum est , ut 

 quidvis quale vis aiidias . F'ale , Caesar , et patrem 

 promerere ; et si quid scribere vis , lente scribe . 



Non è questo certamente altro che il dettar 

 velocissimo di un valentuomo , Tistesso suo par- 

 lare , che i servi e liberti d' intorno excìpiebant f 



