Ode ad Fortunam 97 



Rerum, queìs ìnhiat, dives et ìndìgens . 

 At suaves anìmae neclaris et vapor 

 Vernans ambrosiae non potuit caput 

 Irrorare homlnum ; l'ulguris halitus 

 Intercessit enim per medium aera 

 Depastusque gravi sulphure spiritus 

 Caelestum laticum , piaepediit virum 

 Ne in succia influerent deliciae et carens 

 Quaviscumque animi nube serenitas . 

 Sed jam musa nìmis digreditur prucul , 

 Praeceptisque sibi finibus exiit , 

 Res quae nec fugiunt doctum bominum canens 

 Nec desiderio carpere eurìi queunt 

 Ducentem pedibus celerà sub suis . 

 Quare , diva rota nixà volubili 

 Fundi caesariem dans aquilonibus , 

 Dulcem semper amicum , o bona, sospttans 

 Fac nostri memorem nos sumus ut sui , 

 Et tunctum eximiis denique bonoribus 

 Caelo redde suo, redde sodalibus . 



Petrus Odescalchius . , 



Joseph Tambrofiius . 



Hieronjinus Amatius . 



Franciscus Caecilia . 



Salvator Bettius. 



D. 



Iscrizioni pregevoli scoperte 

 recentemente . 



l3e i cultori delle arti nobili banno di che 

 gio'ie parlante insigni statue, date in luce quasi 

 ad nii parto da questa terra privilegiata, gli ama- 

 G.A.T.XVIII. n 



