Poesie del P. Petrucci 2G1 



che maravigliarsi , conoscendo lui essere cosi sper- 

 to in qupsto stile famigliare e rimesso , come lo 

 è in quello eroico e sublime . Di che faranno fe- 

 de i versi che qui intendiamo di riferire : e sono 

 quelli con che 1' A. dà incominciamento alla epi- 

 stola III. 



jid Liicium XJrbìni humaniores litteras docentem. 



,, Dum tu palladias informas gnavus ad artes 

 ,, Pubem urbinatem ,^Luci suavigsime , nec par 

 „ Respondet curae fructus fortasse , operamque 

 „ Atque oleum perdis ; dum lepraecepta loquendi 

 „ Dictante,aut scripiores enarrante vetustos, 

 „ Avei lunt pneri pauilatim lumina libi is :; 

 „ Jamque hic subridet , jumque ille susurrat in 



„ aurem 

 „ Alterius , late et ludi .strepit angtilus omnis 

 „ Murmurc : dum scalpris audent tevebrare ca- 



,, thedras 

 „ Improbuli , aut varias calamo turpesque fi- 



„ guras 

 „ Fingere , seu longos nasos, seu turgida gibbo 

 „ Terga gravi , immensam cresceas seu corpus 



„ in alvum ; 

 „ Sacra quirinali qua sese ad proelia clivo 

 „ Lojolidum exercet primaevo in flore Juventus, 

 „ Heic ego , qui tirocinium absolvere , lalinas 

 „ Cecropiasque artes doceo . Sed quam mea felix, 

 „ Dissimilisque tuae sors ! Heic nemo Inter ephe- 



,, bos , 

 „ Quorum cura mihi mandata , pigratur etc. 



Libro III. 



Seguono le elegie , le quali mostrano quanto 

 lo stile del eh. A. sia da commendare anche in 



