346 V A R 1 B T X* 



9 



Mengsius heic iacel : heu plorai Pictura , net usqaan* 

 ,, Esse uUum reparet qui sua damna, vldet. 



3 



Meiigsius heic laudum , Raphael divine , luarum 

 ,, Aemulus , exiguo condllur in tumulo. 



,, Fingere quo vivo didicit , quo maxima Rom« 



„ Extincto rursura pingere dedidicit. t^ 



4 

 „ Mengsius occubnit ; raullos numerare licebit 



„ Plclorcs tota rursus in Ausonia. 

 „ Sic ubi se occidua clarus sol mersil in umbra , 

 „ Astra polo passim multa ridere licet. 

 5 

 », Hoc opus extremum Mengsiì est ; miransque dolensque 

 ,, Roma viro plausum dat simul et lacrymas. 



Mirum opus hoc Mengài , coeptum quod morte sub i 

 ,, Optavitque omnes esigere ad nuraeros , 

 „ Exegltque allis , at non sibi i tangere metam 



,, Nec pulchri, quantum mens vidcrat , valuit. 



7 

 ,, Postreraum eximii defiio lumine Mengsi 



,, Contemplans labulam nuper et ingenium , 

 f, Et lacrymis oculos suffudi moestus obortis , 



,, Invida quod talem tam cito mors rapuit. 

 „ Sed prope ubi vidi studio quam pinxerat olim 



,, Ipse suam ingenti, mirum opus , cffigiem , 

 „ Huic alrox certe , dixi , Libilina pepercit : 



„ Mengsius heic sua post fuucra vivit adhuc. 



